“Αποστολή”: Πατέρας Βασίλειος Χαβατζάς: Διευθυντής Φολόπτωχου Ταμείου της Ιερας Αρχιεπισκοπής Αθηνών!

Η συμπαράσταση στον εμπερίστατο αδελφό είναι πρώτιστο καθήκον κάθε χριστιανού. Καθήκον του ανθρώπου που δεν τον αφήνουν αδιάφορο οι τραγικές εικόνες που συνθέτουν την καθημερινότητά μας.

Η Αποστολή ιδρύθηκε το 2010 από την Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών με τη μορφή της αστικής μη κερδοσκοπικής εταιρείας με εθνική και διεθνή εμβέλεια στο πλαίσιο της δραστηριοποίησής της στον ανθρωπιστικό, αναπτυξιακό και εκπαιδευτικό χώρο.

Θα ήθελα να μου πείτε Πατέρα Βασίλειε, ποιό είναι το έργο που επιτελεί το Φιλόπτωχο Ταμείο της Ελλαδικής Εκκλησίας;
Φιλόπτωχο Ταμείο υπάρχει σε κάθε ενορία, σε κάθε δηλαδή εκκλησιαστική κοινότητα. Αντίστοιχα σε κάθε Μητρόπολη και στην Αρχιεπισκοπή Αθηνών υπάρχει το Γενικό Φιλόπτωχο Ταμείο. Το φιλανθρωπικό έργο λοιπόν επιτελείται κατά πρώτο λόγο στις ενορίες, όπου υπάρχει αμεσότερη σχέση μεταξύ των ανθρώπων. Εκεί η Εκκλησία εντοπίζει τους ανθρώπους που έχουν ανάγκη και προσπαθεί να τους βοηθήσει στο μέτρο του δυνατού. Παρέχει τροφή, έκτακτα οικονομικά βοηθήματα, εξυπηρετεί ανθρώπους σε άμεσες ανάγκες τους. Παράλληλα το Γενικό Φιλόπτωχο Ταμείο εκτός από το συντονισμό των Ενοριακών
Φιλοπτώχων Ταμείων, οργανώνει ευρύτερα προγράμματα. Για παράδειγμα το Γενικό Φιλόπτωχο Ταμείο της Αρχιεπισκοπής Αθηνών συντηρεί, μαζί με τις ενορίες, 16 Στέγες Γερόντων και μία Στέγη Κατακοίτων Γερόντων, 2 Βρεφονηπιακούς Σταθμούς, 2 Ιδρύματα για παιδιά με νοητική υστέρηση, το κεντρικό συσσίτιο για 1200 άτομα, το κατάστημα «Ταβιθά» για δωρεάν διανομή ρουχισμού, την κινητή μονάδα Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας κ.α. Παράλληλα λειτουργεί σε μόνιμη βάση η Κοινωνική Υπηρεσία στελεχωμένη με κοινωνικούς λειτουργούς για την παροχή συμβουλευτικών υπηρεσιών , τη διερεύνηση των
περιπτώσεων και της δυνατότητας παροχής βοήθειας κλπ

Η Εκκλησία της Ελλάδος έχει αυξήσει την φιλανθρωπική της δραστηριότητα
με την οικονομική κρίση και σε ποιούς τομείς;
Οι ανάγκες πράγματι αυξάνονται αλματωδώς λόγω της οικονομικής κρίσης και δεν είναι βέβαια δυνατό να αντιμετωπιστούν όλες. Η πρώτη φροντίδα είναι να διασφαλιστούν τα στοιχειώδη. Έτσι αυξήθηκε σε πολύ μεγάλο βαθμό το δίκτυο της προσφοράς τροφής είτε μέσω των Κέντρων Ενοριακής Αγάπης, είτε με το κεντρικό συσσίτιο, είτε με τα πακέτα μη μαγειρεμένων τροφίμων. Παράλληλα καταβάλλεται μεγάλη προσπάθεια να συνεχιστεί η λειτουργία των ιδρυμάτων μας παρά τη δραματική επίπτωση που έχει η κρίση στα οικονομικά τους. Και ταυτόχρονα να προχωρήσει η δημιουργία των νέων ιδρυμάτων που έχουν σχεδιασθεί, γιατί στις δύσκολες αυτές εποχές τα αδύναμα μέλη της κοινωνίας είναι και τα πιο ευάλωτα. Το τελευταίο διάστημα προχωρούμε και σε μία δραστηριοποίηση σε θέματα υγείας και φαρμακευτικής περίθαλψης ώστε κατά το δυνατό να μην υπάρχουν άνθρωποι που θα στερούνται τη στοιχειώδη φροντίδα της υγείας τους.

Πόσο έχει αυξηθεί ο αριθμός των ανθρώπων που ζητούν βοήθεια;
Ο αριθμός έχει πολλαπλασιασθεί, θα μπορούσα να πω τουλάχιστον πέντε φορές. Αλλά υπάρχει και διαφοροποίηση ως προς τα χαρακτηριστικά των ανθρώπων αυτών. Πολλοί άνθρωποι νεώτεροι, που ίσως μέχρι χθες είχαν την εργασία τους, έρχονται τώρα γιατί αντιμετωπίζουν πρόβλημα επιβίωσης. Η φτώχεια δεν είναι πλέον ακραίο φαινόμενο, αλλά καθημερινό.

Ανατρέχοντας στο παρελθόν, νομίζετε ότι έχουν αλλάξει μορφή οι ανάγκες των ανθρώπων από το χθές στο σήμερα;
Παλαιότερα προσέρχονταν κυρίως άνθρωποι ηλικιωμένοι ή άνθρωποι που λόγω συγκυριών είχαν μείνει στο περιθώριο. Τώρα υπάρχουν άνθρωποι που από τη μια στιγμή στην άλλη είδαν τη ζωή τους να αλλάζει, έχασαν την εργασία τους, είχαν ανοιχθεί σε δάνεια τα οποία πλέον αδυνατούν να εξυπηρετήσουν. Υπάρχουν άνθρωποι ,οι οποίοι αντιμετωπίζουν ένα συνδυασμό προβλημάτων και η αντιμετώπισή τους μοιάζει αδύνατη.

Αντιμετωπίζετε δυσκολίες στο κοινωνικό έργο σας και ποιές είναι αυτές;
Δυσκολίες πάντα υπάρχουν και προσπαθούμε με τη βοήθεια του Θεού να τις αντιμετωπίσουμε. Η βασική δυσκολία σήμερα συνίσταται στο ότι οι ανάγκες αυξάνονται πολύ από την ίδια ώρα οι πόροι μειώνονται δραματικά. Απέναντι σε αυτή την πραγματικότητα, εμείς θα πρέπει να εμπνεύσουμε στους ανθρώπους την αντίληψη ότι σ’ αυτές τις ώρες της κρίσης, όλοι θα πρέπει να σκεφθούμε περισσότερο τους άλλους.

Υπάρχουν εθελοντές που σας βοηθούν στο έργο σας και με ποιό τρόπο;
Η Εκκλησία βασίζεται κατά κύριο λόγο στον εθελοντισμό. Αρκεί να σας πω ότι μόνο για το φαγητό, σε 72 Ενορίες της Αρχιεπισκοπής κάθε πρωί εθελόντριες κυρίες μαγειρεύουν για τους ενδεείς συνανθρώπους μας. Ανάλογα συμβαίνουν σε όλες τις Μητροπόλεις. Χαρακτηριστική είναι ακόμα η προσφορά εθελοντών ιατρών για τα ιατρεία μας, η προσφορά εθελοντών εκπαιδευτικών για ενισχυτική διδισκαλία σε μαθητές
κ.α.

Σε ποιούς τομείς έχετε ανάγκη από εθελοντική βοήθεια;
Είναι οι τομείς που σας είπα παραπάνω. Κι ακόμα κάποιες προσπάθειες που ξεκινάμε σχετικά με τη φαρμακευτική φροντίδα ή τις επισκέψεις για βοήθεια κατ’ οίκον σε συνανθρώπους μας. Αυτό που χρειάζεται είναι η διάθεση προσφοράς που δόξα τω Θεώ έχουν πολλοί συνάνθρωποι μας.

Όλα αυτά τα χρόνια της διακονίας σας, ποιά ιστορία σας έχει συγκινήσει;
Το πιο συγκινητικό γεγονός το οποίο ζούμε καθημερινά είναι ότι οι όποιες προσφορές για τα έργα φιλανθρωπίας γίνονται κατά κύριο λόγο από απλούς ανθρώπους, χωρίς ιδιαίτερες οικονομικές δυνατότητες. Άνθρωποι π.χ. που με μια μικρή σύνταξη, ξεχωρίζουν κάθε μήνα 20 ή 30 ευρώ για το φιλανθρωπικό έργο της ενορίας τους.

Μπορείτε να μας εξηγήσετε πώς η πίστη μας στον Θεό μας κάνει να ξεπερνάμε όλες τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε;
Ξέρετε η πίστη στο Θεό δεν είναι κάτι θεωρητικό. Πίστη σημαίνει εμπιστοσύνη. Και εμπιστοσύνη στο Θεό σημαίνει την πεποίθηση ότι ο Θεός είναι παρών και προνοεί για εμάς. Αυτό δε συνεπάγεται αυτόματη επίλυση των προβλημάτων. Σημαίνει όμως ότι ο άνθρωπος
αποκτά τη δύναμη να αντιμετωπίσει τη δυσκολία, κι ακόμα ότι έχει την ελπίδα ότι ο Θεός θα δώσει και την έκβαση στη δοκιμασία.

Θεωρείτε ότι το κοινωνικό έργο της Εκκλησίας θα πρέπει να προβάλλεται ή όχι; Ποιά είναι η άποψη σας;
Το κοινωνικό έργο της Εκκλησίας είναι απαύγασμα της εσωτερικής της ζωής και της πνευματικής καλλιέργειας των Χριστιανών. Δεν είναι μία δραστηριότητα της Εκκλησίας και βεβαίως όχι η κυριότερη. Η Εκκλησία δεν είναι ένας σύλλογος ή φορέας για να προβάλλει το έργο της ή τις «απόψεις» της. Ό,τι κάνει στον τομέα αυτό το κάνει για να στηρίξει τους συνανθρώπους μας. Η ενημέρωση για το έργο αυτό έχει νόημα μόνο για να δώσει τη δυνατότητα και σε άλλους ανθρώπους να συνεργαστούν.