Εκάβη Βαλλέρα: “Δεσμός…”

Τί σας ενέπνευσε να ασχολειθείτε με τον εθελοντισμό;
Τα κοινά με την ευρύτερη έννοια με απασχολούν πάντα. Μεγάλωσα σε ένα σπίτι που συζητούσε έντονα για πολιτική, ιστορία, συμμετοχή- μεγάλωσα με τη συνείδηση πως αυτό που συμβαίνει στον συνάνθρωπο, στο ευρύτερο κοινωνικό σύνολο, στις πολιτικές εξελίξεις, με αφορά και αργά ή γρήγορα θα με αγγίξει. Και ακόμα το πιστεύω πάρα πολύ.
Εθελοντικά, πάντα ασχολούμουν και προσέφερα χρόνο σε περισσότερο πολιτιστικές δράσεις, κυρίως στο θέατρο που το αγαπάω ακόμα πολύ – έκανα σκηνογραφία, παραγωγή, μεταφράσεις για θεατρικές ομάδες, διάφορα. Από τον εθελοντισμό σε αυτές τις δραστηριότητες, εξελίχθηκε και το επαγγελματικό μου ενδιαφέρον για την παραγωγή θεάτρου.

Θέλω να μου πείτε πώς βγήκε το όνομα «Δεσμός»;
Προσπαθούσαμε να βρούμε κάποιο όνομα που θα έφερνε στο μυαλό τις έννοιες της σχέσης, της αλληλεγγύης, της ευθύνης, και της βοήθειας χωρίς όμως να είναι βαρύ ή διδακτικό στο άκουσμα. Σε κάποιο από τα τηλεφωνήματα μεταξύ μας τα Χριστούγεννα, μάλιστα μιλούσα με τη Μαρίνα συγκεκριμένα, και καθώς αναφέραμε διάφορα ονόματα που είχαμε σκεφτεί,
η θεία μου, που ήταν παρούσα, είπε «Δεσμός». Συμφωνήσαμε αμέσως όλοι ότι ήταν ιδανικό.

Ποιά ήταν η αφορμή που σας έκανε να δημιουργήσετε τον «Δεσμό»;
Εξαιτίας της οικονομικής κρίσης και των ραγδαίων κοινωνικών εξελίξεων για τα κοινωνικά και ανθρωπιστικά ζητήματα που απορρέουν από αυτήν την πρωτόγνωρη για μας κατάσταση που έχει περιέλθει η χώρα και τα έντονα φαινόμενα ανέχειας ακόμα και στα βασικά αγαθά, ήταν σαφώς η αιτία που μας έσπρωξε στη δράση και η οποία ωρίμαζε αρκετό καιρό μέσα μας. Μας προβλημάτισε ιδιαίτερα η δυσκολία που είχαμε να δωρίσουμε δικά μας πράγματα, να αξιολογήσουμε δράσεις και φορείς αλλά και να προσφέρουμε το χρόνο μας εθελοντικά. Προσωπικά, με απασχόλησε ιδιαίτερα αυτό το κομμάτι, καθώς έχασα τη μητέρα μου πέρυσι και αναγκάστηκα να διαχειριστώ τα πράγματά της που βρίσκονταν σε εξαιρετική κατάσταση.
Κάνοντας τη διαλογή των πραγμάτων της, βρέθηκα σε πολύ δύσκολη θέση όταν θέλησα να τα δώσω κάπου που θα έπιαναν τόπο. Διαπίστωσα ότι τελικά είναι πολύ περίπλοκο να δώσεις, παρ’όλη την ανάγκη που υπάρχει γύρω μας. Μου πήρε πολύ καιρό να ερευνήσω τον κάθε οργανισμό που είχα ακούσει εγώ ή κάποιος γνωστός πως μαζεύει π.χ. ρούχα, να βρω ένα τηλέφωνο, να μου απαντήσουν, για να συνειδητοποιήσω πως τελικά δεν χρειάζονταν εκείνη τη στιγμή αυτά που εγώ φανταζόμουν πως είχαν ανάγκη.

Προσφορά – εθελοντισμός τί σημαίνει για εσάς;
Ο εθελοντισμός για μένα είναι κάτι πολύ φυσικό και πολύ απαραίτητο-
ενθαρρύνω όλους να συμμετάσχουν εθελοντικά σε κάτι που είναι γι’αυτούς
σημαντικό ή ενδιαφέρον. Πέρα, όμως, από τη συνεισφορά προς το σκοπό
που επιλέγει ο καθένας, ο εθελοντισμός είναι μια τεράστια πηγή αυτογνωσί-
ας. Μαθαίνεις να είσαι συνεπής, όχι επειδή πληρώνεσαι, αλλά επειδή θες πραγματικά να είσαι στην ώρα σου. Το ότι προσφέρεις τον ελεύθερο σου χρόνο βέβαια, σημαίνει αυτόματα πως προσφέρεις από τα αποθέματα ενέργειες που έχεις αφού τελειώσεις όλα τα
άλλα που «πρέπει» να κάνεις. Έτσι μαθαίνεις τα όριά σου, μαθαίνεις -μετά
από πολύ κόπο, έχω συνειδητοποιήσει- να λες «όχι, αυτό δεν μπορώ να το
κάνω». Μιλώντας από προσωπική εμπειρία, κάτι που αισθάνομαι έντονα για τον
εθελοντισμό είναι πως για να είναι μια πραγματικά δημιουργική εμπειρία,
οφείλεις να καταλάβεις και να σεβαστείς τα όριά σου. Κανείς δεν πρέπει να
φέρνει τον εαυτό του στο σημείο που να «καίγεται». Αυτό είναι και μέρος της μαγείας τους, αλλά είναι και λεπτή ισορροπία!