Μητροπολίτης Κορίνθου κ. Διονύσιος

Σεβασμιώτατε, η περίοδος που διανύουμε ως χώρα έχει επιφέρει μεγάλο οικονομικό πλήγμα σε πολλές οικογένειες. Ποιές είναι οι ενέργειες που κάνετε ως Μητρόπολη για να τους ενισχύσετε;
Η Εκκλησία ήταν πάντοτε η στοργική Μητέρα του Γένους και στάθηκε ως ο εμψυχωτής και ο αρωγός των Ελλήνων. Γι’ αυτό και σήμερα περισσότερο από ποτέ επιβάλλεται να διατηρεί την ιδιότητα της αυτή, καθώς οι ανάγκες το απαιτούν σε υπερθετικό βαθμό, επειδή η κρίση δεν είναι μόνο υλική. Της υλικής κρίσης προηγήθηκε η πνευματική και ηθική και γι’ αυτό έχουν μεγάλες ευθύνες όσοι εντός και εκτός της Χώρας έφθειραν και εκμαύλισαν τον Λαό μας μεταβάλλοντας τα ευτελή σε άγια και πολύτιμα και τα μηδαμινά και ψυχοφθόρα σε αναγκαία και απαραίτητα. Ωστόσο, η Τοπική Εκκλησία της Κορίνθου σύμφωνη και απολύτως συντεταγμένη με τις αποφάσεις και τις προτροπές της Ι. Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος προσφέρει ένα σύνολο από δράσεις, που στόχο έχουν την ανακούφιση τόσο του μεμονωμένου ανθρώπου όσο και της οικογένειας. Επιγραμματικά αναφέρω: Την λειτουργία «Σχολής Γονέων», την Τράπεζα Τροφίμων και Ενδυμάτων υπό την επωνυμία «ΘΕΟΠΡΟΣΦΟΡΑ», το Γενικό και τα Ενοριακά Φιλόπτωχα Ταμεία, τον Έρανο της Αγάπης, τα καθημερινά Ενοριακά Συσσίτια στις μεγάλες πόλεις του Νομού μας (Κόρινθος, Λουτράκι, Κιάτο, Ξυλόκαστρο, Δερβένι κ. α.), την κατ’ έτος Οικονομική ενίσχυση παιδιών, τις Υποτροφίες σε μαθητές και φοιτητές, την Ιατροφαρμακευτική Περίθαλψη σε ασθενείς και εξαρτημένους από ναρκωτικά, τα Ενοριακά Κοινωνικά Φροντιστήρια, τα Γηροκομεία μας, την οικονομική και λοιπή ενίσχυση των Φυλακισμένων και των Προσφύγων, την τεράστια προσφορά στην Αιμοδοσία (2.500 φιάλες αίματος) και στην Δωρεά οργάνων, την Ιεραποστολή και άλλα πολλά. Όμως, τα Ενοριακά αλλά κυρίως το Γενικό Φιλόπτωχο Ταμείο της Ι.Μητροπόλεως στο μέτρο των δυνατοτήτων τους προσπαθούν να ικανοποιούν όλων των ειδών τα αιτήματα των Χριστιανών και συμπολιτών μας αλλά και όλων ανεξαιρέτως των ανθρώπων, οι οποίοι χρήζουν βοηθείας.

Υπάρχουν ακόμη άνθρωποι που ακούνε την φωνή της Εκκλησίας και προσφέρουν στο έργο της και πώς διαχειρίζεστε αυτές τις δωρεές.
Θα αποτελούσε χρυσό κανόνα της ζωής για όλους και αξιοθαύμαστη πράξη, εάν όσοι έχουν επάρκεια υλικών αγαθών προσέφεραν αυτοπροαίρετα στους αδελφούς μας, που στερούνται τα στοιχειώδη και αναγκαία. Αυτοί όμως, που στηρίζουν σημαντικά το φιλανθρωπικό έργο της Ιεράς Μητροπόλεώς μας (πλην ελαχίστων τιμητικών εξαιρέσεων) δεν είναι αυτοί που «κατέχουν», αλλά άνθρωποι απλοί, ανώνυμοι συμπάσχοντες, οι οποίοι ευαισθητοποι-
ούνται και μοιράζονται όχι το περίσσευμα αλλά το υστέρημά τους. Και έτσι συντελείται το θαύμα της αγάπης και στην Κορινθία μας. Είναι όντως συγκινητικό το γεγονός πως με μικρή οικονομική προσφορά από τον καθένα, που όμως χρήζει ιδιαίτερης αναφοράς και επαίνων, συγκεντρώνεται αυτή η εντυπωσιακή βοήθεια και δράση. Πρέπει ακόμη να γνωρίζετε ότι κάποιοι με ψέγουν για το ότι δημοσιοποιώ με λεπτομέρειες τους αριθμούς και τις δράσ-
εις της Ι. Μητροπόλεώς μας. Δεν το κάνω όμως μόνο για την διαφάνεια, που επιβάλλεται να χαρακτηρίζει κάθε Εκκλησιαστικό και Δημόσιο έργο και Οργανισμό. Το πράττω κυρίως γιατί θεωρώ μέγιστη υποχρέωσή μου να αποδώσω την τιμή και τον έπαινο, που αναλογεί στον ανώνυμο ευεργέτη – δωρητή, ο οποίος από το υστέρημά του ενισχύει και συνδράμει τον συνάνθρωπό του. Αυτό αποτελεί εκτός από ευγενική πράξη αναγνωρίσεως και το απόλυτο
πρότυπο μίμησης για όλους μας και κυρίως για τα παιδιά μας.

Τί απαντάτε σε όσους επικρίνουν – αμφισβητούν το κοινωνικό έργο της Εκκλησίας;
Η Εκκλησία, ενώ δεν προέρχεται από τον κόσμο, εργάζεται στον κόσμο. Ενώ το έργο Της είναι πνευματικό κατ’ εξοχήν δρα στην ιστορία, νοηματοδοτεί την ζωή των ανθρώπων και διακονεί από τα πρώτα χρόνια της ιδρύσεώς Της με τις λεγόμενες «αγάπες» και το κοινό «ταμείο» της ομοψυχίας της, τις βιοποριστικές ανάγκες και τα προβλήματα του ανθρώπου αγκαλιάζοντάς τον ως ψυχοσωματική οντότητα. Ο ρόλος της, λοιπόν, είναι θεραπευτικός, αγιαστικός, παρακλητικός και δραστικός όχι μόνον με λόγια αλλά με έργα. Εκείνο όμως, που σκόπιμα διαστρέφεται και συκοφαντείται, είναι το γεγονός ότι η Εκκλησία εργάζεται στην Κοινωνία, χωρίς να έχει κάποιο όφελος ή και ότι τάχα κάνει πολιτική. Είναι διαφορετικός ο ρόλος Της, είναι πνευματική η αποστολή Της… καθώς «η βασιλεία Της δεν είναι εκ του κόσμου τούτου» όπως είπε και ο Χριστός μας. Η Εκκλησία σήμερα, όσο κι αν κάποιοι αποφεύγουν να το αναγνωρίσουν και τουλάχιστον να της το προσμετρήσουν στα θετικά της, είναι ο μεγαλύτερος και αποτελεσματικότερος φιλανθρωπικός και κοινωνικός φορέας της Πατρίδος μας, για να μην πω ο μόνος! Δεν νομίζω, λοιπόν, ότι υπάρχει έστω και ένας λογικός άνθρωπος που να αμφισβητεί το κοινωνικό πρόσωπο της Εκκλησίας. Αυτός μόνο παρωπίδες θα έχει. Ίσως, προ της κρίσεως, να υπήρχαν κάποιες μεμονωμένες φωνές που αμφισβητούσαν το προφανές προς ίδιον συμφέρον. Ήλθε όμως η καταλυτική παρουσία της Εκκλησίας μας, μέσα από το ζοφερό σκηνικό των ημερών μας, να «φιμώσει» και αυτές τις ελάχιστες φωνές, που αν μη τι άλλο, έστω και σιωπηρά παραδέχονται την ανιδιοτελή
προσφορά της Εκκλησίας του Χριστού και σ’ αυτό τον τομέα.