“Αγάπη”: Κοινωνική οργάνωση…

Τί απαντάτε σε όσους επικρίνουν – αμφισβητούν το κοινωνικό έργο της Εκκλησίας;
Η Εκκλησία, ενώ δεν προέρχεται από τον κόσμο, εργάζεται στον κόσμο. Ενώ το έργο Της είναι πνευματικό κατ’ εξοχήν δρα στην ιστορία, νοηματοδοτεί την ζωή των ανθρώπων και διακονεί από τα πρώτα χρόνια της ιδρύσεώς Της με τις λεγόμενες «αγάπες» και το κοινό «ταμείο» της ομοψυχίας της, τις βιοποριστικές ανάγκες και τα προβλήματα του ανθρώπου αγκαλιάζοντάς τον ως ψυχοσωματική οντότητα. Ο ρόλος της, λοιπόν, είναι θεραπευτικός, αγιαστικός, παρακλητικός και δραστικός όχι μόνον με λόγια αλλά με έργα. Εκείνο
όμως, που σκόπιμα διαστρέφεται και συκοφαντείται, είναι το γεγονός ότι η Εκκλησία εργάζεται στην Κοινωνία, χωρίς να έχει κάποιο όφελος ή και ότι τάχα κάνει πολιτική. Είναι διαφορετικός ο ρόλος Της, είναι πνευματική η αποστολή Της… καθώς «η βασιλεία Της δεν είναι εκ του κόσμου τούτου» όπως είπε και ο Χριστός μας. Η Εκκλησία σήμερα, όσο κι αν κάποιοι αποφεύγουν να το αναγνωρίσουν και τουλάχιστον να της το προσμετρήσουν στα θετικά της, είναι ο μεγαλύτερος και αποτελεσματικότερος φιλανθρωπικός και κοινωνικός φορέας της Πατρίδος μας, για να μην πω ο μόνος! Δεν νομίζω, λοιπόν, ότι υπάρχει έστω και
ένας λογικός άνθρωπος που να αμφισβητεί το κοινωνικό πρόσωπο της Εκκλησίας. Αυτός μόνο παρωπίδες θα έχει. Ίσως, προ της κρίσεως, να υπήρχαν κάποιες μεμονωμένες φωνές που αμφισβητούσαν το προφανές προς ίδιον συμφέρον. Ήλθε όμως η καταλυτική παρουσία της Εκκλησίας μας, μέσα από το ζοφερό σκηνικό των ημερών μας, να «φιμώσει» και αυτές τις ελάχιστες φωνές, που αν μη τι άλλο, έστω και σιωπηρά παραδέχονται την ανιδιοτελή
προσφορά της Εκκλησίας του Χριστού και σ’ αυτό τον τομέα.

Το κράτος πρόνοιας πόσο κοντά είναι στον πολίτη;
Το κράτος πρόνοιας στην Ελλάδα είναι μια μεγάλη συζήτηση. Υπήρχε επί δεκαετίες με έναν τρόπο στρεβλό και άδικο. Δημιούργησε γραφειοκρατία, ελλείμματα και χαμηλή ποιότητα υπηρεσιών. Σήμερα είμαστε σε ένα μεταβατικό στάδιο να δημιουργήσουμε ένα νέο κράτος πρόνοιας. Για όσους το έχουν πραγματική ανάγκη. Με υπηρεσίες σύγχρονες και όχι ελλειμματικές. Με επαρκείς δομές που θα αντιμετωπίζουν αποτελεσματικά τα προβλήματα. Με οικονομική βιωσιμότητα. Με ευαισθησία για όσους έχουν πραγματική ανάγκη.

Συμφωνείτε με το μέτρο της φορολόγησης που επεβλήθη στα ιδρύματα
και τις ΜΚΟ;
Πιστεύω πως τα κοινωφελή ιδρύματα θα πρέπει να έχουν μια ηπιότερη φορολογική μεταχείριση. Προσφέρουν πολλά στο κοινωνικό σύνολο και είναι ομολογημένο πως χωρίς την κοινωνική τους δράση, η θέση της κοινωνίας μας θα ήταν πολύ χειρότερη. Άρα είναι λογικό να υπάρχει ένα αντιστάθμισμα που θα βοηθήσει τη συνέχιση του έργου τους. Σε ό,τι αφορά τις ΜΚΟ θα πω πως ορθώς γίνεται μια μεγάλη συζήτηση για προκλητικές επιχορηγήσεις σε οργανώσεις φαντάσματα. Χρειάζεται όμως προσοχή για να μην αδικήσουμε πολλές ΜΚΟ που προσφέρουν ουσιαστικό έργο. Για αυτό θα πρέπει κάθε τι να αναφέρεται με το όνομά του.