Mαρία Ροδόπη: Praksis: Αληθινή Ιστορία!

Πόσο δύσκολο είναι για μια μητέρα να μεγαλώνει μόνη της το παιδί της;
Το να μεγαλώνω μόνη ένα παιδί είναι πραγματικά φοβερά δύσκολο κυρίως λόγω των οικονομικών συνθηκών.

Οι απαιτήσεις του σήμερα είναι πάρα πολλές ακόμα και για τα μικρά παιδιά, στα οποία οφείλουμε να παρέχουμε και να δίνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε! Επιθυμία όλων μας είναι να μεγαλώνουμε παιδιά φυσιολογικά κι όχι στερημένα δίνοντάς τους ευκαιρίες για καλύτερη ζωή από τη δική μας εφόσον μπορούμε. Δυσκολίες αντιμετώπισα και σε έκτακτες συνθήκες όπως αρρώστιες κ.λπ. Πρέπει να πω όμως ότι οι γονείς μου ήταν πάντα δίπλα μου να με βοηθούν εφόσον έχω πάρει διαζύγιο από το σύζυγο.

Η επιστροφή σας στο πατρικό σας σπίτι πόσο δύσκολη ήταν για εσάς;
Επέστρεψα στο πατρικό μου σπίτι μετά από 13 χρόνια έγγαμης συμβίωσης έχοντας γίνει πλέον μητέρα. Έφυγα στα 26 χρόνια μου και γύρισα στα 41! Υπάρχουν διαφορετικές συνήθειες αλλά και συνθήκες εκατέρωθεν. Πρέπει να ξαναγίνω το κορίτσι που συμβίωνε με τους γονείς του από εκεί που ήμουν υπεύθυνη μητέρα και νοικοκυρά στο σπίτι με το σύζυγό μου. Το χειρότερο όλων ήταν ότι ήμουν και άνεργη που σήμαινε ότι δεν μπορούσα να συμβάλλω οικονομικά στα οικογενειακά έξοδα που πλέον έγιναν μεγαλύτερα (από 2 σε 4 άτομα).\ Η συμβίωση δεν είναι εύκολη για κανέναν και όλοι προσπαθούμε να ζήσουμε ομαλά, διότι και οι γονείς είναι σε μία ηλικία που θέλουν (ως συνταξιούχοι) να ζήσουν δίχως έγνοια κι εγώ είμαι σε μία ηλικία που νιώθω αναγκαίο να είμαι σε δικό μου χώρο μαζί με το παιδί μου. Ελπίζουμε και ευχόμαστε όλοι, ότι αυτό είναι ένα μεταβατικό στάδιο και σύντομα θα έχει ο καθένας το χώρο του.

Το praksis σας έχει υπό την σκέπη του. Απευθυνθήκατε και σε άλλες οργανώσεις για να ζητήσετε βοήθεια και αν όχι γιατί δεν βρήκατε ανταπόκριση;
Όχι δεν ζήτησα βοήθεια από καμία άλλη οργάνωση παρά μόνο από το PRAKSIS. Μου το σύστησε μία φίλη που είχε δει ενημερωτική εκπομπή σε κάποιο
τηλεοπτικό κανάλι.

Μια καλύτερη εργασία για εσάς πλήρους απασχόλησης σε τί θα άλλαζε την ζωή σας;
Η εργασία πλήρους απασχόλησης θα άλλαζε τη ζωή μου στο μέγιστο βαθμό! Ουσιαστικά θα κάλυπτα τις βιοτικές ανάγκες του παιδιού μου και εμού, ζώντας με αξιοπρέπεια χωρίς να έχω την ανάγκη να δανείζομαι για να μπορώ να τα βγάλω πέρα. Θα μου έδινε την οικονομική ευχέρεια να ζήσω, θα στεκόμουν στα πόδια μου με αξιοπρέπεια και θα ένιωθα υπερήφανη που θα μπορούσα να προσφέρω στο παιδί μου κάποια πράγματα που τώρα του στερώ λόγω των οικονομικών συνθηκών που βιώνω. Λύνοντας το οικονομικό ζήτημα θα λυνόταν αυτομάτως και το αίσθημα του άγχους και της στεναχώριας που βιώνω στην καθημερινότητά μου.

Άλλαξαν συμπεριφορά άνθρωποι που θεωρούσατε φίλους σας; Σας έκριναν; Ήταν ρατσιστές;
Κάποιοι άνθρωποι που θεωρούσα φίλους μου, πολύ κοντινούς, μου γύρισαν την πλάτη. Και με έκριναν και δεν με ήθελαν πλέον κοντά τους δείχνοντάς μου άλλο πρόσωπο από αυτό που εγώ θεωρούσα ότι είχαν. Επίσης πολλά πολύ κοντινά συγγενικά μου πρόσωπα έκαναν το ίδιο. Όμως υπήρξαν και πάρα πολλοί οι οποίοι με βοήθησαν στηρίζοντάς με και οικονομικά αλλά και ηθικά – ψυχολογικά. Θα τους ευγνωμονώ για πάντα.

Ποιά είναι η ευχή που θέλατε να πραγματοποιηθεί;
Η ευχή μου είναι να μπορέσω να έχω μία 8ωρη εργασία η οποία θα μου δώσει την δυνατότητα να καλύπτω οικονομικά τις ανάγκες του παιδιού μου αλλά και
τις δικές μου. Να ζω αξιοπρεπώς χωρίς να ντρέπομαι. Η εργασία παρέχει οικονομική ανεξαρτησία, ψυχολογική ισορροπία και αξιοπρέπεια.