Στέλλα Λαζάρου-Τίγκα: “Ο Ναυτικός Όμιλος Βουλιαγμένης είναι ένα από τα μεγαλύτερα ναυταθλητικά σωματεία της Ευρώπης”

Ο Ναυτικός Όμιλος Βουλιαγμένης είναι ένα αυτοδιοικούμενο, μη κερδοσκοπικό, ναυταθλητικό σωματείο με πλούσια Ιστορία περίπου 80 χρόνων και μεγάλη προσφορά στον Αθλητισμό και την Νεολαία.

Έχει πετύχει σημαντικές διακρίσεις στα αθλήματα της Κλασσικής Κολύμβησης, της Υδατοσφαίρισης, της Συγχρονισμένης Κολύμβησης, της Ιστιοπλοΐας, της Τεχνικής Κολύμβησης και του Θαλασσίου Σκι.

Κα Λαζάρου πως ο Ναυτικός Όμιλος Βουλιαγμένης ενισχύει και αναδεικνύει τον αθλητισμό στη χώρα μας;
Ο Ναυτικός Όμιλος Βουλιαγμένης είναι ένα από τα μεγαλύτερα ναυταθλητικά σωματεία της Ευρώπης με παράδοση σε όλα τα αθλήματα του υγρού στίβου. Οι αθλητές μας υπό την επίβλεψη της προπονητικής μας ομάδας, ξεκινούν να προπονούνται από πολύ μικρή ηλικία με αγάπη, επιμονή και συστηματικότητα. Τα παιδιά-αθλητές στο πλαίσιο του ”ευ αγωνίζεσθαι” συμμετέχουν σε πρωταθλήματα, διακρίνονται μέσα από τις νίκες και τις επιτυχίες του, στελεχώνουν Εθνικές ομάδες και οι διακρίσεις τους σε Ευρωπαϊκό και Παγκόσμιο επίπεδο γίνονται γνωστές και κάνουν υπερήφανους όλους εμάς και τη Χώρα μας.
Οι επιτυχίες και τα μετάλλια που έχει Ο Ναυτικός Όμιλος Βουλιαγμένης σε σωματειακό αλλά και σε Εθνικό επίπεδο με αθλητές του, από την ίδρυσή του μέχρι σήμερα είναι πάρα πολλές και σημαντικές και μας τις θυμίζουν τα κύπελλα που κοσμούν το σωματείο μας.

Πιστεύετε ο τομέας του αθλητισμού χρειάζεται περισσότερο στήριξη και σε ποιούς τομείς;
Σίγουρα ο τομέας του αθλητισμού χρειάζεται περισσότερη στήριξη κυρίως σε οικονομικό επίπεδο. Τα αθλητικά σωματεία αυτή τη στιγμή αιμορραγούν καταβάλλοντας υπεράνθρωπες προσπάθειες να παραμείνουν σε λειτουργία. Τα έξοδα συντήρησης των εγκαταστάσεων είναι σε πολλές περιπτώσεις εξωπραγματικά. Τα έσοδα από την εκμάθηση των αθλημάτων δεν επαρκούν για να καλύψουν τις ανάγκες ενώ πλέον η πολιτεία δεν διαθέτει το παραμικρό
κονδύλι.

Υπάρχει το πνεύμα στήριξης- κοινωνικής προσφοράς απέναντι στους αθλητές από το κοινωνικό σύνολο;
Ο ερασιτεχνικός αθλητισμός αντιμετωπίζεται ως είδος πολυτελείας, από την πολιτεία, που δεν χρειάζεται στα χρόνια της οικονομικής κρίσης. Αυτό δεν είναι διατυπωμένο επίσημα αλλά προκύπτει από την μηδαμινή στήριξη. Δεν αντιμετωπίζεται ως προμαχώνας για να αποτρέψει τη νεολαία από τους κινδύνους της εξελιγμένης κοινωνίας μας, πελαγοδρόμηση σε ύποπτο διαδίκτυο, ποτό, κάπνισμα και ουσίες. Αν αυτό είχε γίνει συνείδηση τότε πολλά κονδύλια της υγείας θα είχαν εξοικονομηθεί με την στήριξη του ερασιτεχνικού αθλητισμού. Δημοσιότητα και ενδιαφέρον δίνεται στα επαγγελματικά αθλήματα οπότε μοιραία και οι επιχειρήσεις που έχουν διάθεση να βοηθήσουν αλλά παράλληλα να προβληθούν, μοιραία προσανατολίζονται στο ποδόσφαιρο και στο μπάσκετ για τον Ελληνικό χώρο τουλάχιστον. Τα αθλήματα του υγρού στίβου ενώ είναι εξίσου εντυπωσιακά και συναρπαστικά δεν ελκύουν το ενδιαφέρον χορηγών όχι μόνο σε σωματειακό επίπεδο αλλά ούτε καν σε εθνικό, μολονότι οι Εθνικές
ομάδες αυτών των αθλημάτων φέρνουν σε συστηματική βάση μετάλλια. Είναι κρίμα ειδικά για την Ελλάδα που το υγρό στοιχείο και η θάλασσά μας, από την αρχαιότητα έκανε γνωστό τον πολιτισμό μας, μας έδωσε δύναμη με τον εμπορικό στόλο μας και κυρίως ευρύνοια.