Η αλληλεγγύη και τα κοινωνικά ιατρεία στην Ελλάδα προκαλούν τον θαυμασμό του κόσμου

Το Spiegel στο Bento, το ειδικό περιοδικό για νέους που εκδίδει, δημοσιεύει συνέντευξη του 29χρονου κοινωνιολόγου Μίρκο Μπρολ από το πανεπιστήμιο του Μονάχου, ο οποίος εδώ και δυο χρόνια κάνει έρευνες πάνω στη λειτουργία των κοινωνικών ιατρείων στην Ελλάδα.

Το δημοσίευμα σημειώνει: «Από το τέλος Φεβρουαρίου, μια ημέρα μετά το πρώτο επιβεβαιωμένο κρούσμα κορoνοϊού στην Ελλάδα, προετοιμάστηκε το lockdown. Διοργανώσεις ματαιώθηκαν, έξοδοι απαγορεύθηκαν. Μέχρι σήμερα τα μέτρα παρουσίασαν πολύ μεγάλη επιτυχία. Ευτυχώς. Διότι οι Έλληνες γνώριζαν ότι το σύστημα υγείας τους δεν θα άντεχε μια μεγάλη διασπορά του ιού. Από τότε που ξεκίνησε η οικονομική κρίση στην Ελλάδα μειώθηκε δραματικά ο προϋπολογισμός για την υγεία. Το σύστημα τότε ήταν διαλυμένο κι έτσι παράλληλα με το κρατικό σύστημα υγείας συστήθηκαν φαρμακεία και νοσοκομεία, τα οποία βασίζονται αποκλειστικά σε δωρεές και μέχρι σήμερα οργανώνονται από εθελοντές».

Ο Μίρκο Μπρολ εξηγεί ότι στα χρόνια της κρίσης από το 2010 έως το 2014 «το ένα τρίτο των Ελλήνων δεν ήταν ασφαλισμένο και αυτό οδήγησε στην αυτοοργάνωση του συστήματος υγείας». Στη συνέχεια ο Γερμανός κοινωνιολόγος εξηγεί τη δομή των κοινωνικών ιατρείων, στα οποία εξετάζονται οι ασθενείς και συμμετέχουν ψυχολόγοι και οδοντίατροι αλλά δεν γίνονται εγχειρήσεις. Δηλώνει επίσης πως δεν λειτουργούν βάσει κάποιου επίσημου νομικού καθεστώτος αλλά «εξαιτίας της ανάγκης όλοι έκαναν τα στραβά μάτια».

Στην ερώτηση πώς είναι δυνατόν γιατροί, φαρμακοποιοί και νοσηλευτικό προσωπικό που έχουν πλήρη απασχόληση να εργάζονται στα κοινωνικά ιατρεία ως εθελοντές απαντά: «Το βρίσκω εξαιρετικά εντυπωσιακό. Μίλησα με γιατρούς που έχουν πλήρη απασχόληση σε κάποιο δημόσιο νοσοκομείο και μετά την υπηρεσία έρχονται στα κοινωνικά ιατρεία». Όσο για το εάν μπορούμε να μάθουμε κάτι από τα κοινωνικά ιατρεία στην Ελλάδα απαντά: «Δεν γίνονται διακρίσεις ανάλογα με την καταγωγή ή το πόσα κερδίζει κάποιος. Στον αντίποδα βρίσκεται η ιατρική των δυο ταχυτήτων στη Γερμανία. Από την άλλη ένα καλό σύστημα υγείας θα πρέπει να προσφέρει και καλές συνθήκες εργασίας για τους γιατρούς και το νοσηλευτικό προσωπικό και όχι να αυτοοργανώνεται».

Πηγή: Deutsche Welle