ActionAid: Πώς μοιράζεις την… αλληλεγγύη;

Η Talat ήρθε σε επαφή με την ActionAid Ινδίας το 2018. Παντρεμένη από τα 17 της, είδε πολύ νωρίς το σκληρό πρόσωπο της ζωής, όταν άρχισε να κακοποιείται από όλη την οικογένεια του συζύγου της. Η ζωή της είχε γίνει μία φυλακή, αφού δεν της επιτρεπόταν ούτε στην τουαλέτα να πάει χωρίς άδεια. Δεν είχε, όμως, πού να στραφεί για να βρει βοήθεια. Η μητέρα της ήταν εκείνη που την προέτρεψε να απευθυνθεί στο κέντρο Gauravi της ActionAid, το οποίο στηρίζει γυναίκες να ξεφύγουν από την ενδοοικογενειακή βία, παρέχοντας νομικές υπηρεσίες, ψυχολογική στήριξη, προσωρινό κατάλυμα, επαγγελματικές εκπαιδεύσεις, ώστε να μπορούν να ξεκινήσουν μια καινούργια ζωή. Εκεί, η Talat, αφού βρήκε τη στήριξη και ξέφυγε από το περιβάλλον όπου κακοποιούνταν, έκανε μαθήματα κι έγινε οδηγός τρίκυκλου ταξί, παίρνοντας και το τιμόνι της ζωής της στα χέρια της πλέον.

«Όταν έμαθα ότι το κέντρο Gauravi κάνει διανομές με προμήθειες στήριξης για τον COVID-19, επικοινώνησα αμέσως. Πολλές οικογένειες στη γειτονιά μου χρειάζονταν βοήθεια. Ένιωσα πως ήταν το σωστό να συμμετέχω σε αυτήν την ενέργεια. Όπως κι εγώ κάποια στιγμή βρήκα στήριξη στο κέντρο, θέλω τώρα να προσφέρω βοήθεια στους άλλους», μάς είπε η Talat, που αμέσως δήλωσε εθελόντρια και δουλεύει ακούραστα, διανέμοντας τρόφιμα σε όσους έχουν ανάγκη.Αυτή τη στιγμή το κέντρο Gauravi δουλεύει και ως κέντρο στήριξης για την αντιμετώπιση του κορωνοϊού. Λειτουργεί μία κοινοτική κουζίνα, κάνει διανομές φαγητού και ειδών προσωπικής υγιεινής σε ευάλωτες ομάδες και συνεχίζει να στηρίζει τα θύματα ενδοοικογενειακής βίας, που μέσα στις συνθήκες της πανδημίας έχουν πολλαπλασιαστεί. Σε συνεργασία με άλλες 17 τοπικές οργανώσεις, υπολογίζεται ότι διανέμουν 5.000-7.000 πακέτα φαγητού την ημέρα σε ομάδες που ζουν στο περιθώριο, όπως είναι οι άστεγοι, οι εργαζόμενοι στον τομέα του σεξ, ομάδες τρανς, μουσουλμανικές μειονότητες. Όσοι συμμετέχουν στα προγράμματα στήριξης λαμβάνουν όλα τα απαραίτητα μέτρα προστασίας και το κέντρο τούς παρέχει αντισηπτικά και μάσκες, καθώς και οδηγίες υγιεινής, ώστε να νιώθουν ασφαλείς και να μην διακινδυνεύουν την προσωπική τους υγεία.

«Τώρα, ο μεγαλύτερος φόβος μου δεν είναι να μην κολλήσω τον ιό, αλλά πώς θα επιβιώσω, αν συνεχιστεί για πολύ ο εγκλεισμός. Είμαι ήδη 40 μέρες χωρίς να δουλεύω και δεν έχω κανέναν να με βοηθήσει, ενώ πρέπει να φροντίζω και τη μητέρα μου. Εκείνη, παρά την ανασφάλειά μας, είναι πολύ χαρούμενη με αυτό που κάνω και μου λέει συνέχεια ότι είναι πολύ όμορφο να βοηθάς τους άλλους και να χρησιμοποιείς τις ικανότητές σου για τους γύρω σου», λέει η Talat, δίνοντάς μας την άλλη όψη της κατάστασης. Οι συνθήκες θα συνεχίσουν να είναι δραματικές για πολύ κόσμο και μάλιστα αρκετό καιρό και μετά την πάροδο της πανδημίας. Η ActionAid θα συνεχίσει να δουλεύει, ενισχύοντας τις ευάλωτες ομάδες, ώστε να αντεπεξέρχονται στις δυσκολίες. Και όσο θα συναντάμε ανθρώπους σαν την Talat, που κάνουν την αλληλεγγύη να μοιάζει πιο μεταδοτική από ασθένεια, θα συνεχίσουμε και να ελπίζουμε!