ΑΒΥ Πριγκίπισσα Αικατερίνη της Σερβίας: “Ο σύζυγος μου και εγώ είμαστε ευγνώμονες για όλους τους ανθρώπους που στάθηκαν δίπλα μας…”

H Πριγκίπισσα Αικατερίνη της Ελλάδας ήταν το έκτο παιδί και η δεύτερη κόρη του Βασιλιά Βασιλιά Κωνσταντίνου Α΄ και της Βασίλισσας Βασίλισσας Σοφίας, αδελφή τριών Βασιλέων της Ελλάδας και μιας Βασίλισσας.

Ποια ήταν η πιο σημαντική στιγμή σας σε όλα αυτά τα χρόνια της προσφοράς;

Κάθε φορά που βλέπω ένα παιδί να σώζεται, ένα ίδρυμα ή ένα νοσοκομείο να βελτιώνεται ή να δημιουργείται από την αρχή. Κάθε στιγμή σε αυτόν τον αγώνα είναι σημαντική. Δεν μπορώ να ξεχωρίσω καμιά. Οι ανάγκες είναι τόσο μεγάλες που δεν θα μπορούσαμε να τις απαριθμήσουμε. Κάθε βήμα, κάθε προσπάθεια είναι μοναδικά. Όταν ολοκληρώνουμε έναν κύκλο, ξεκινά ένας νέος. Τότε, αυτή η νέα προσπάθεια είναι που μας συνεπαίρνει. Σαν να μην υπήρχε άλλη πριν και σαν να μην υπάρχει άλλη στο μέλλον. Όταν συμβάλλουμε για να λυθεί ένα ανθρωπιστικό πρόβλημα, είναι σαν να τα λύνουμε όλα. Συμμετέχουμε με όλες μας τις δυνάμεις. Και πάλι από την αρχή.  Ποτέ δεν σκέφθηκα αυτό είναι λίγο ή αυτό είναι πολύ. Ποτέ δεν έκανα διακρίσεις. Μόνο έθετα προτεραιότητες βάση του πόσο επείγον ήταν το ζήτημα που εξετάζαμε κάθε φορά.

Ποιο ήταν το έναυσμα για να αφιερώσετε ένα μεγάλο κομμάτι της ζωής σας στη φιλανθρωπία;

Οι γονείς μου. Από μικρή, μου μετέδωσαν τη χαρά της προσφοράς μέσω των πράξεών τους. Η ζωή μας, η καθημερινότητά μας ήταν το παράδειγμα για μένα. Η μητέρα μου, μου έλεγε πάντα ότι στη ζωή δεν ήρθαμε μόνο για να πάρουμε, αλλά και για να δώσουμε. Αυτή είναι η ισορροπία στον βίο που επιθυμεί ένας άνθρωπος να διαβεί, με δικαιοσύνη και αλληλεγγύη. Πιστεύω ότι ανάλογη παιδεία και καλλιέργεια πρέπει να ξεκινάει από το σπίτι, από την οικογένεια. Έτσι μόνο μπορούμε να δημιουργούμε κοινωνίες ανθρωπισμού και να έχουμε δράσεις προσφοράς και εθελοντισμού. Σε αυτό βέβαια πρέπει να συμβάλλει και το σχολείο από τις πρώτες κιόλας βαθμίδες. Το Lifeline Hellas δουλεύει πολύ πάνω σε αυτό. Μέσω του προγράμματος «Παιδιά βοηθούν Παιδιά» συνεργάζεται με τα σχολεία που επιθυμούν και μπορούν να προσφέρουν στους μαθητές τους την ευκαιρία της βιωματικής μάθησης. Έχει βρει σημαντική ανταπόκριση από τους μαθητές, οι οποίοι με τη βοήθεια των δασκάλων και παιδαγωγών τους συμμετέχουν ενεργά και απολαμβάνουν τη χαρά της προσφοράς. Διοργανώσαμε μαζί θεατρικές παραστάσεις, εκστρατείες συγκέντρωσης διάφορων υλικών αγαθών. Στείλαμε πολλά φορτηγά με τρόφιμα, είδη πρώτης ανάγκης, σχολικά και παιχνίδια. Τα παιδιά μας εργάστηκαν για άλλα παιδιά που είχαν ανάγκη. Κι αυτό είναι σπουδαίο, από όλες τις πλευρές. Θεωρώ χρέος μου και προσπαθώ πολύ να δημιουργήσω τις συνθήκες, ώστε τα παιδιά να εμπνευσθούν από τη φιλανθρωπία. Πιστεύω ότι αυτό θα μπορούσε να αλλάξει τον κόσμο μας προς το καλύτερο. Έχοντας σεβασμό και συμπόνια για όλους εκείνους που χρειάζονται βοήθεια.

Κάνοντας έναν απολογισμό έργου, σε ποια ιδρύματα έχετε κάνει τις μεγαλύτερες δωρεές;

Εστιάσαμε ιδιαίτερα στα παιδιά, διότι είναι τα πιο αδύναμα και εκτεθειμένα σε
πολλούς κινδύνους, αλλά ταυτόχρονα αποτελούν και το μέλλον κάθε χώρας.
Στηρίζουμε με εξοπλισμό κυρίως νοσοκομεία παίδων και ιδρύματα που φιλοξενούν παιδιά. Στην πορεία μας έως τώρα στην Ελλάδα, έχουμε προσφέρει στο Νοσοκομείο Παίδων «Π. & Α. Κυριακού» και στο Μαιευτήριο «Έλενα Βενιζέλου» δωρεές σημαντικού ιατρικού εξοπλισμού.

Έχουμε στηρίξει το «Μαζί για το Παιδί» μέσω του οποίου επωφελούνται 10 ιδρύματα. Κυρίως βρεθήκαμε κοντά στην «Παιδική Στέγη», την «Θεοτόκο», την «Εταιρεία Προστασίας Σπαστικών» και τα ασυνόδευτα παιδιά – πρόσφυγες μέσω του ιδρύματος Μποδοσάκη.

Ακόμη, στηρίξαμε τη Στέγη Προστασίας Ανηλίκων Πειραιά «Καλός Ποιμήν» προσφέροντας την παιδική χαρά, την κουζίνα, τις εσωτερικές πόρτες, τα θερμαντικά σώματα και πολλά άλλα.

Στη μεγάλη καταστροφή με τις πυρκαγιές στην Πελοπόννησο, επισκεφθήκαμε με τον σύζυγό μου, από κοντά τις περιοχές της Μεσσηνίας και προσφέραμε σε συνεργασία με τους τοπικούς φορείς, ένα ασθενοφόρο στον Δήμο Οιχαλίας και ηλεκτρονικούς υπολογιστές στο σχολείο του Διαβολιτσίου Μεσσηνίας.

Η βοήθεια που έχουμε προσφέρει δεν είναι μόνο εντός Αθηνών, αλλά επεκτείνεται σε όλη την Ελλάδα. Αναφέρω χαρακτηριστικά την προσφορά ιατρικού εξοπλισμού στο Καραμανδάνειο Νοσοκομείο Παίδων στην Πάτρα, στο Πολυδύναμο Ιατρείο και στο Κοινωνικό Ιατρείο και Φαρμακείο Σπετσών,στο Ορφανοτροφείο «Μέλισσα» στη Θεσσαλονίκη και στον Σύλλογο Φίλων Παιδιών με καρκίνο «Στοργή» στη Θεσσαλονίκη.

Επίσης, προσφέραμε 20 monitors μέτρησης κορεσμού οξυγόνου και αρτηριακής πίεσης για τα νεογνά στις μονάδες εντατικής θεραπείας νεογνών των Περιφερειακών Κρατικών Νοσοκομείων Παίδων Αλεξανδρούπολης, Χανίων και Ηρακλείου Κρήτης, Λάρισας και Πάτρας.

Τώρα, προσπαθούμε πολύ για τα κωφά και βαρήκοα παιδιά προσφέροντας εξοπλισμό στα σχολεία τους, ώστε να βελτιωθεί η εκπαίδευσή τους. Στόχος μας είναι να εντοπίζουμε τις πιο επείγουσες ανάγκες και να καλύπτουμε
όσες περισσότερες μπορούμε…

Στη Σερβία έχετε προσφέρει εξίσου τεράστιο έργο. Σε ποιους φορείς;

Στη Σερβία επικεντρωθήκαμε στον τομέα της υγείας. Είμαι επίσημη Συντονίστρια του Υπουργείου Υγείας εδώ και 15 χρόνια μετά την επιστροφή μας στη χώρα. Η κατάσταση ήταν πολύ δύσκολη μετά τον πόλεμο. Εξοπλίσαμε τις μονάδες νεογνών με τον απαιτούμενο αριθμό θερμοκοιτίδων, όπου δεν υπήρχε επάρκεια. Έχουμε φτιάξει νηπιαγωγεία, σχολεία, γηροκομεία, ιδρύματα φιλοξενίας παιδιών και τόσα άλλα. Ταυτόχρονα, ασχολούμαι πολύ με τον καρκίνο του μαστού που είχε υψηλότατα ποσοστά εμφάνισης και θνησιμότητας στη Σερβία. Δίνουμε μεγάλη σημασία στην εκπαίδευση των γιατρών και κάθε χρόνο διοργανώνω στο Παλάτι στο Βελιγράδι ένα πολύ σημαντικό ιατρικό συνέδριο με γιατρούς από όλο τον κόσμο (www.sdm.rs) που συμμετέχουν για να μεταδώσουν τις γνώσεις τους και να ανταλλάξουν απόψεις. Επίσης, ο σύζυγός μου ασχολείται πολύ και με την εκπαίδευση των νέων ανθρώπων μέσω του ιδρύματός του. Είναι πολύ μεγάλη η προσπάθεια που γίνεται και τεράστιες οι ανάγκες.

Είστε η Πριγκίπισσα της καρδιάς τους εκεί;
Ο τίτλος δεν κάνει τον άνθρωπο. Η μόνη κορώνα που διαθέτω είναι στην καρ-
διά μου. Και λέγεται Σερβία. Ο σύζυγός μου και εγώ θεωρούμε χρέος μας να προσφέρουμε στον τόπο που ζούμε και αγαπάμε. Αισθανόμαστε τον σεβασμό και την αγάπη του λαού καιαυτό μας οδηγεί.

Ο σύζυγός μου είναι σύμβολο ενότητας, σταθερότητας και ανάπτυξης. Είναι πάρα πολύ αγαπητός από όλους. Έχουν γίνει απόλυτα κατανοητά πλέον στη Σερβία η αγάπη μας για τον λαό και ο μεγάλος αγώνας που κάνουμε, προκειμένου να βελτιώσουμε τη δύσκολη κατάσταση στην οποία βρέθηκε η χώρα.

Ήταν ο μοναδικός μας στόχος και ο κόσμος αντιλαμβάνεται πάντα την αλήθεια. Όμως, η αλήθεια των πράξεων είναι που έχει τη μεγαλύτερη δύναμη. Τα νοσοκομεία που προσφέραμε, τα γηροκομεία, τα ορφανοτροφεία και τα νηπιαγωγεία που ολοκληρώσαμε, εκτιμήθηκαν από τον κόσμο. Οι πράξεις μας έδειξαν τις προθέσεις μας.

Ποιες δυσκολίες αντιμετωπίσατε, προκειμένου να δημιουργήσετε το Lifeline;

Πιστεύω ότι, όταν θέλει κάποιος κάτι πάρα πολύ, δεν σκέφτεται τις δυσκολίες, δεν τις υπολογίζει και αφού τις ξεπεράσει, κατόπιν δεν τις θυμάται. Στην προκειμένη περίπτωση, η δύναμη της προσφοράς είναι που τις ξεπερνάει. Ένιωσα από την αρχή ότι το Lifeline ήταν απαραίτητο, όταν ο κόσμος αγκάλιασε αυτήν την πρωτοβουλία, σαν να την είχε ανάγκη. Το Lifeline (www.lifelineaid.org) δημιουργήθηκε με πολλή αγάπη, για να δώσει τη δυνατότητα σε όποιον ήθελε να βοηθήσει τη Σερβία να αντιμετωπίσει τις συνέπειες που άφησε ο πόλεμος και να συνδράμει τους συνανθρώπους του εκεί. Πολλές φορές οι άνθρωποι θέλουν να προσφέρουν, αλλά δεν γνωρίζουν τον τρόπο και δεν εμπιστεύονται τους χειρισμούς απρόσωπων οργανισμών. Έτσι, το Lifeline έγινε το μέσο για όλους εκείνους ανά τον κόσμο, που επιθυμούσαν να προσφέρουν για αυτόν τον σκοπό.

Η πολιτεία είναι στο πλευρό σας;
Η πολιτεία ήταν και είναι πάντα κοντά μας, αναγνωρίζει το έργο μας και βρίσκεται πάντα στο πλευρό μας. Αυτό με χαροποιεί ιδιαίτερα, ωστόσο, δεν ζήτησα ποτέ βοήθεια από την πολιτεία, γιατί δεν ήθελα να την επιβαρύνω. Εμείς είμαστε παρόντες για να διευκολύνουμε την πολιτεία, για να την στηρίξουμε. Δεν θα είχε νόημα, αν ζητούσαμε εμείς από την πολιτεία, που έχει τόσες ανάγκες. Ενημερωνόμαστε πάντα από τους κρατικούς φορείς για τις ανάγκες που υπάρχουν, για τις προτεραιότητες και τις διαδικασίες και έπειτα κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε για να βοηθήσουμε. Υπάρχουν ευαισθητοποιημένοι άνθρωποι δίπλα σας; Βεβαίως. Πώς θα μπορούσε άλλωστε, δίχως όλη την υπέροχη οικογένεια που έχει δημιουργήσει γύρω του το Lifeline, να έχει πραγματοποιηθεί ένα τόσο μεγάλο φιλανθρωπικό έργο; Ο σύζυγός μου και εγώ είμαστε ευγνώμονες για όλους τους ανθρώπους που στάθηκαν δίπλα μας, στηρίζουν το έργο μας και πιστεύουν σε αυτήν την προσπάθεια τόσα χρόνια. Τους ευχαριστούμε πάντα που μας τιμούν με την εμπιστοσύνη τους και τη συμπαράστασή τους και μας δίνουν τη δύναμη να συνεχίζουμε. Πιστεύουμε στην ομαδική προσπάθεια και όλα τα γραφεία του Lifeline προχωρούν χάρη στις συνεργασίες που υπάρχουν με τα μέλη των Διοικητικών Συμβουλίων, τις επιτροπές, τους εθελοντές, τους συμμετέχοντες, τους δωρητές, τους χορηγούς και όλους τους φίλους μας.

Εθελοντές έχετε;

Κατά κύριο λόγο οι ανθρωπιστικές δράσεις πραγματοποιούνται με εθελοντές. Το ίδιο και οι δικές μας. Όλοι εκείνοι που συμμετέχουν και προσπαθούν και στηρίζουν το έργο μας τόσα χρόνια είναι οι εθελοντές μας. Χωρίς την γενναιοδωρία τους τίποτα δεν θα ήταν εφικτό. Στη ζωή δεν προχωράμε μόνοι μας αλλά μαζί. Αυτό είναι ανεκτίμητο και μόνο τότε τα αποτελέσματα είναι καλύτερα.

Έχει αλλάξει η ζωή σας;

Δεν θα έλεγα ότι έχει αλλάξει η ζωή μου, επειδή, κατά το μέγιστο, έχει αφιερωθεί στον ανθρωπισμό. Αυτή η πορεία είναι μία συνειδητή επιλογή. Με κάνει να νιώθω ευτυχισμένη και πλήρης. Πιστεύω ότι είναι ευλογία Θεού, όταν μας δίδονται ευκαιρίες να προσφέρουμε ανιδιοτελώς στους συνανθρώπους μας που έχουν ανάγκη. Δίχως βέβαια να παραμελώ τον πυρήνα της δύναμής μου που είναι η οικογένειά μου. Προτεραιότητά μου είναι ο σύζυγός μου, τα πέντε μας παιδιά και τα πέντε μας εγγόνια.

Στόχοι για το μέλλον;

Στόχος μας είναι η Σερβία να επανέλθει πλήρως στην κανονικότητα και την ανάπτυξη. Να ξεπεράσει κάθε είδους ανθρωπιστική κρίση και να γίνει μία χώρα που θα μπορεί να προσφέρει στους πολίτες της τις ευκαιρίες που προς το παρόν αναζητούν αλλού. Να σταματήσει η αναγκαστική μετανάστευση. Να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις, ώστε να επανέλθουν η προσφορά εργασίας και οι κοινωνικές παροχές που εξασφαλίζουν μια ήρεμη και ευτυχισμένη ζωή στους πολίτες. Το Lifeline θα συνεχίσει τη δραστηριότητά του σε όλο τον κόσμο, θα συνεχίσει να προσφέρει και, πιστεύω, να εμπνέει, έτσι ώστε ακόμη περισσότεροι άνθρωποι
να ευαισθητοποιούνται και να συμμετέχουν στη φιλανθρωπία. Ελπίζω να είμαστε όλοι υγιείς και να συνεχίσουμε να προσφέρουμε όπου υπάρχει ανάγκη. Κοινός στόχος όλων μας, ειδικά στη σκοτεινή εποχή των αναταράξεων και των ισχυρών συγκρούσεων που διανύουμε, πρέπει να είναι η ενότητα όλων εκείνων που πιστεύουν στις κοινωνίες των λαών, στις οποίες το κέντρο της ανάπτυξης και της προόδου, σε κάθε χώρα και σε όλα τα επίπεδα, πρέπει να είναι ο άνθρωπος και η μοναδικότητα του είδους του σε αυτόν τον πλανήτη. Πάνω στον οποίο έφθασε, για να χρησιμοποιήσει το μυαλό του, μόνο για την προστασία του ιδίου του ανθρώπινου γένους και του περιβάλλοντός του.

Το μήνυμά σας για τη χώρα μας;

Οι Έλληνες θα τα καταφέρουν. Είναι αγωνιστές, πατριώτες, ρεαλιστές και φιλότιμοι. Δεν φοβούνται την αλήθεια και θα βγουν από την κρίση κερδισμένοι. Το πόσο υπέφεραν και συνεχίζουν να υποφέρουν αδιαμαρτύρητα οι Έλληνες πολίτες, για να στηρίξουν την πατρίδα τους και κυρίως τις επόμενες γενιές, δείχνει ότι μένουν ενωμένοι απέναντι στο εθνικό συμφέρον. Η ιστορία έδειξε τα λάθη που επαναλήφθηκαν. Διακρίνω ότι τώρα υπάρχει η ωριμότητα, η ετοιμότητα αλλά και η πολιτική βούληση να πραγματοποιηθούν οι απαραίτητες και αναγκαίες αλλαγές που χρειάζονται, ώστε να δημιουργηθεί ξανά το κράτος από τις στάχτες του. Ένα κράτος, αντάξιο της ιστορίας του και ενός πολιτισμού, που διαχέεται στα βάθη των αιώνων και θα διαχέεται και στο μέλλον, της γεωγραφικής θέσης του και των μοναδικών φυσικών καλλονών του. Σας παραπέμπω στην αρχή της συνέντευξής μου :
…«Πιστεύω ότι, όταν θέλει κάποιος κάτι πάρα πολύ, δεν σκέφτεται τις δυσκολίες, δεν τις υπολογίζει και αφού τις ξεπεράσει, κατόπιν δεν τις θυμάται»… Μείνετε ενωμένοι.