Φανζίνς: Οι καλλιτεχνικές δημιουργίες οκτώ γυναικών που έπεσαν θύματα trafficking – “Μετά από κάθε καταιγίδα βγαίνει ο ήλιος”

Τα δέκα φανζίνς που δημιούργησαν οκτώ γυναίκες θύματα trafficking, στο πλαίσιο του Προγράμματος Αποκατάστασης και Ενσωμάτωσης.

Μετά από κάθε καταιγίδα βγαίνει ο ήλιος”. Ο τίτλος ανήκει σε ένα από τα δέκα φανζίνς που δημιούργησαν οκτώ γυναίκες θύματα trafficking, στο πλαίσιο του Προγράμματος Αποκατάστασης και Ενσωμάτωσης του ευρωπαϊκού έργου HEAL – enHancing rEcovery and integrAtion through networking, empLoyment training and psychological support for women victims of trafficking (AMIF) και παρουσιάστηκαν στην Διαδικτυακή Έκθεση Φανζίνς που πραγματοποίησε το ΚΜΟΠ – Κέντρο Κοινωνικής Δράσης και Καινοτομίας

Στο έργο αποτυπώνονται όσα συνδέουν τις τρεις γυναίκες: Ταξίδεψαν από την θάλασσα για να φτάσουν στην Ελλάδα. Πέρασαν δύσκολα, αλλά βρήκαν το θάρρος να εκφραστούν μέσα από την τέχνη. Εμπνέονται από την βροχή και λατρεύουν τη θέα από τον Λευκό Πύργο. “Μολονότι η κυριαρχία του γκρίζου στοιχείου μπορεί να μας φαίνεται κάπως μουντή, σηματοδοτεί κάτι αρκετά χαρούμενο, γι’ αυτό και υπάρχει ο ήλιος” εξήγησε κατά τη χθεσινή εκδήλωση η ερευνήτρια και διαχειρίστρια του προγράμματος από το ΚΜΟΠ, Μαρία Έλλη Δουφεξή Καπλάνη. Σκοπός του έργου είναι να συμβάλει στην κοινωνική ένταξη γυναικών τρίτων χωρών που είναι θύματα εμπορίας ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση στην Ιταλία, την Ελλάδα, την Ισπανία και τη Ρουμανία, μέσω μιας θεραπευτικής διαδικασίας που περιλαμβάνει δράσεις ψυχολογικής υποστήριξης και εκπαίδευσης σε δεξιότητες που θα διευκολύνουν την ένταξή τους στην αγορά εργασίας.

Φανζίνς: Οι καλλιτεχνικές δημιουργίες οκτώ γυναικών που έπεσαν θύματα trafficking - "Μετά από κάθε καταιγίδα βγαίνει ο ήλιος"

Τι είναι όμως τα φανζίνς; Πρόκειται για χειροποίητα περιοδικά που έχουν ελάχιστο ή καθόλου κόστος παραγωγής και ως όρος προέρχεται ετυμολογικά από τις λέξεις “fan” και “magazine”. Όπως εξήγησε η ειδικός της τέχνης και graphic designer, Mαρία Κορμπίλα, για τη δημιουργία φανζίνς μπορούν να χρησιμοποιηθούν διάφορες τεχνικές όπως το κολλάζ, η ζωγραφική, το κόμικ, η φωτογραφία ή η τυπογραφία, ενώ η μορφή τους μπορεί να είναι οποιαδήποτε από βιβλιαράκι έως ένα απλό φυλλάδιο. “Η θεματολογία των φανζίνς μπορεί να είναι οι προσωπικές ιστορίες και τα βιώματα του δημιουργού, δηλαδή η αυτό-έκφραση, ή να έχει κάποια συγκεκριμένη θεματική, όπως για παράδειγμα ένα είδος μουσικής ή μια υποκουλτούρα και να περιλαμβάνει σχετικές συνεντεύξεις και άρθρα” είπε η κ. Κορμπίλα.

Στο πλαίσιο της Έκθεσης πραγματοποιήθηκε και διαδικτυακή συζήτηση, την οποία συντόνισε ο δημοσιογράφος και συγγραφέας Βασίλης Ρούβαλης. Η κ. Καπλάνη, περιέγραψε αναλυτικά όλα τα στάδια του προγράμματος, δίνοντας ειδική έμφαση στην Πλατφόρμα Σύνδεσης με κενές θέσεις εργασίας που δημιουργήθηκε αποκλειστικά για το έργο. Σε αυτήν μπορούν να γραφτούν γυναίκες υπήκοοι τρίτων χωρών θύματα εμπορίας ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άλλες ευάλωτες ομάδες που αναζητούν εργασία, καθώς και εργοδότες και εργοδότριες των οποίων οι επιχειρήσεις παρέχουν κενές θέσεις εργασίας, ώστε να γίνει αντιστοίχιση των ατόμων με αυτές. 

“Το πρόγραμμα υλοποιήθηκε σε οκτώ γυναίκες θύματα εμπορίας ανθρώπων, οι οποίες ένιωσαν καλύτερα όχι μόνο λόγω της συμμετοχής τους αλλά και λόγω της δικτύωσης και της αίσθησης του ανήκειν σε μία ομάδα” είπε η κ. Καπλάνη, συμπληρώνοντας πως, μετά από κάποιες συνεδρίες, οι γυναίκες άρχισαν να μοιράζονται μεταξύ τους ιδέες και σκέψεις για το μέλλον, έκαναν συζητήσεις για τα παιδιά τους, αντάλλαζαν τις αγαπημένες τους συνταγές ή ακόμα και επισκέψεις σπίτια τους για να τις δοκιμάσουν. Στις Συνεδρίες Ψυχολογικής υποστήριξης μέσω της τέχνης αναφέρθηκε και η ψυχολόγος του ΚΜΟΠ, Ράνια Φιλίππου, εστιάζοντας ιδιαιτέρως στο δέσιμο που αναπτύχθηκε μεταξύ των συγκεκριμένων γυναικών καθώς και στη βελτίωση που υπήρξε στην ψυχολογική τους κατάσταση μέσα από τη συμμετοχή τους στο πρόγραμμα. 

Φανζινς

Στην εκδήλωση είχαν προσκληθεί να συμμετάσχουν και εκπρόσωποι οργανισμών που υλοποιούν ή συμμετέχουν σε ανάλογες πρωτοβουλίες στήριξης και ενδυνάμωσης των πιο ευάλωτων κοινωνικά ομάδων. Μία εξ’ αυτών ήταν η συντονίστρια του Artit, Μελίνα Μητσοτάκη, η οποία αναφέρθηκε στις δυνατότητες που προσφέρει η ένταξη τεχνολογικών εργαλείων σε πρωτοβουλίες κοινωνικού ενδιαφέροντος. Πρόκειται για μία ψηφιακή πλατφόρμα τέχνης και πολιτισμού που προέκυψε από την σύζευξη τεχνολογίας και κοινωνικής επιχειρηματικότητας και έχει ως στόχο την ανάδειξη, την δικτύωση και την επιβράβευση καλλιτεχνών σε διεθνές επίπεδο. 

“Η πλατφόρμα του Artit μοιάζει με ψηφιακή γκαλερί, στην οποία καλλιτέχνες όλων των ηλικιών, εθνικοτήτων, κοινωνικού και επαγγελματικού υπόβαθρου, έχουν την δυνατότητα να εκθέσουν τα έργα τους, να μοιραστούν την δική τους ιστορία, και να λάβουν μέρος δωρεάν σε θεματικούς διαγωνισμούς τέχνης. Εκτός αυτών, οι καλλιτέχνες έχουν την ευκαιρία να εκδώσουν την δουλειά τους στην διεθνή σειρά περιοδικών που δημιουργήσαμε, το Voice of Artists” εξήγησε η κ. Μητσοτάκη, συμπληρώνοντας ότι η ιδέα της δημιουργίας αυτής της πλατφόρμας ανήκει στην ιδρύτρια της, Δανάη Παπαδημητρίου, η οποία ως ερασιτέχνης ζωγράφος έψαχνε ευκαιρίες να προβάλει την δουλειά της. “Επειδή οι ευκαιρίες για προβολή ήταν λιγοστές, αποφάσισε να δημιουργήσει η ίδια αυτές τις ευκαιρίες. Όχι μόνο για τον εαυτό της, αλλά και για όσους έψαχναν – και ψάχνουν ακόμη – την θέση τους στον καλλιτεχνικό κόσμο” πρόσθεσε η συντονίστρια του Artit.

Για τη σημασία της τέχνης στην ψυχική ενδυνάμωση μίλησε στην τοποθέτηση της η κοινωνική λειτουργός και υπεύθυνη προγραμμάτων Αρωγής και Προστασίας Α21, Στεφανία Toυφεξή.Ειδικότερα, αναφέρθηκε εκτενώς στα ρευστά και περιοριστικά υλικά τέχνης, αναλύοντας τη σύνδεσή τους με τις τραυματικές εμπειρίες. Τα πρώτα, εξήγησε, όπως είναι οι νερομπογιές και ο μαλακός πηλός, επειδή ρέουν εύκολα είναι πιθανό να φέρουν έντονη συναισθηματική απόκριση. Αντίθετα τα περιοριστικά υλικά, όπως είναι το χαρτί, ο μαρκαδόρος ή η ξυλογλυπτική είναι πιο πιθανό να φέρουν γνωστική απόκριση. “Τα περιοριστικά υλικά απαιτούν περισσότερη ενέργεια στον χειρισμό τους και είναι πιο πιθανό να δώσουν μία αίσθηση ελέγχου και να απελευθερώσουν ενέργεια και ένταση με έναν ελεγχόμενο τρόπο” πρόσθεσε η κ. Τουφεξή. 

Στη σημασία της εργασίας στην κοινωνική ένταξη των ανθρώπων αναφέρθηκε η σύμβουλος ανάπτυξης δεξιοτήτων και επαγγελματικού προσανατολισμού στο κέντρο της ActionAid στην Αθήνα, Αναστασία Σιδερά. Παραθέτοντας συγκεκριμένα παραδείγματα, η κ. Σιδερά επισήμανε ότι “είναι πολύ σημαντικό να επενδύσουμε στον άνθρωπο, στην ενδυνάμωση και ενσωμάτωση του, αλλά εφόσον είμαστε φορείς της κοινωνίας των πολιτών, θα πρέπει να στοχεύσουμε και στο πλαίσιο, στην ευαισθητοποίηση για το πως η κοινωνία δέχεται ανθρώπους με διαφορετικά χαρακτηριστικά”. 

Ακολούθως η Κατερίνα Παράσχου από την Praksis μίλησε για το πρόγραμμα Business Coaching Centre (BCC), το οποίο προσπαθεί να δώσει μία διέξοδο αποκατάστασης σε άτομα από κοινωνικά ευάλωτες και ευπαθείς ομάδες. “Ασχολούμαστε από την πλευρά της επιχειρηματικότητας, παρέχοντας σε αυτούς τους ανθρώπους μία ολιστική προσέγγιση της επιχειρηματικής του ιδέας. Θέλουμε δηλαδή, να γνωρίσουμε τις ανάγκες τους από κάθε πλευρά” είπε, εξηγώντας πως το εν λόγω πρόγραμμα παρέχει μεταξύ άλλων επιχειρηματική συμβουλευτική, business coaching, σεμινάρια επιχειρηματικότητας, εξατομικευμένη προσέγγιση και δικτύωση με φορείς χρηματοδότησης. 

Πηγή: thetoc.gr