Καραδημήτρη – Στεφανίδου Μαρία ίδρυσε τη «Συμπαράσταση» και ξεκίνησε τον αγώνα της

Λέγεται ότι οι δυσκολίες είναι ευκαιρίες για καλύτερα πράγματα. Ίσως αυτή η φράση να ταιριάζει απόλυτα στην περίπτωση της μη κυβερνητικής οργάνωσης «Συμπαράσταση». Η «Συμπαράσταση» ιδρύθηκε το 2010, για να στηρίξει άτομα και κοινωνικές ομάδες που το έχουν ανάγκη. Τα τελευταία δύσκολα χρόνια για τη χώρα μάς έφεραν αντιμέτωπους με πολλά προβλήματα και η κοινωνική προσφορά έγινε κάτι παραπάνω από απαραίτητη. Στη Θεσσαλονίκη η κυρία Καραδημήτρη – Στεφανίδου Μαρία ίδρυσε τη «Συμπαράσταση» και ξεκίνησε τον αγώνα της. Για αυτήν ακριβώς την προσπάθεια αλλά και για το μέλλον της Οργάνωσης μίλησε στη «Δύναμη της Προσφοράς».

Κυρία Καραδημήτρη, τι σας ώθησε να ασχοληθείτε με τον τομέα της
φιλανθρωπίας;

Με τη φιλανθρωπία ασχολήθηκε ο σύζυγός μου (απεβίωσε το 1990) από το
έτος 1960 μέχρι και τον θάνατό του και τιμήθηκε από το Οικουμενικό Πα-
τριαρχείο (Άρχων Καστρίντσιος της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας). Μετά
τον θάνατό του, επειδή δεν έχω παιδιά και αδέλφια, αποφάσισα και εγώ το
2010 να συστήσω τη ΜΚΟ «Συμπαράσταση» για να προσφέρω ό,τι μπορώ
στους συνανθρώπους μας.

Ποιες είναι οι δράσεις τις οποίες κάνει η «Συμπαράσταση»;

Με μία σειρά από διοργανώσεις και φιλανθρωπικές ενέργειες συγκεντρώνουμε χρήματα, τρόφιμα και ρουχισμό για ανθρώπους που τα χρειάζονται. Εμείς, αυτήν τη στιγμή, κινούμαστε με Βazaars, επιδοτήσεις μικρών ποσών από τις Περιφέρειες και τους Δήμους βοηθώντας τους πολύτεκνους, το Παπάφειο Ίδρυμα, το Χαρίσειο Ίδρυμα, και έχουμε στόχο να συστήσουμε, σύντομα ένα Κοινωνικό Ιατρείο. Πιο συγκεκριμένα, τα δύο τελευταία χρόνια
κάναμε δράσεις, όπως:
• Διοργανώσαμε στον πεζόδρομο της Καλαμαριάς Χριστουγεννιάτικο
Bazaar με στόχο την ενίσχυση ενηλίκων. Τα χρήματα που συγκεντρώ-
θηκαν μαζί με είδη ρουχισμού, τρόφιμα κ.λπ. τα διαθέσαμε στο Χαρί-
σειο Γηροκομείο Θεσσαλονίκης.
• Μοιράσαμε τρόφιμα σε οικογένειες πολυτέκνων και σε μεμονωμένες
οικογένειες που είχαν ανάγκη τη βοήθειά μας.
• Με στόχο την ενίσχυση ενηλίκων και παιδιών που πλήττονται από την
οικονομική κρίση διοργανώσαμε Χριστουγεννιάτικα Βazaars στην
Πλατεία Αριστοτέλους και στον πεζόδρομο Καλαμαριάς.
• Μοιράσαμε τρόφιμα σε 70 οικογένειες πολυτέκνων, μετά από επιλογή
της ΜΚΟ μας από την Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας.

Με τι είδους ενέργειες συγκεντρώνετε τους αναγκαίους πόρους;
Υπάρχει βοήθεια από το κράτος;

Με συνεχείς επαφές και δραστηριοποίηση σε διάφορους τομείς προσπα-
θούμε να αυξήσουμε τους πόρους του Οργανισμού με σκοπό την παροχή
της βοήθειάς μας σε ολοένα και περισσότερα άτομα αλλά από το κράτος,
μέχρι και σήμερα, δεν λάβαμε ούτε ευρώ! Είστε μία οργάνωση που ιδρύθηκε στην αρχή της οικονομικής κρίσης.

Στο ξεκίνημά σας μπορούσατε να φανταστείτε τις ανάγκες που θα
προέκυπταν στη συνέχεια;

Όχι, διότι τότε σκεφτήκαμε να βοηθήσουμε με κάθε τρόπο ατόμα ή κοινω-
νικές ομάδες που αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα. Άτομα όλων των
ηλικιών με οικονομικά ή ψυχολογικά προβλήματα, που δυσκολεύονται να
ανταποκριθούν στην καθημερινότητά τους και χρειάζονται μία στήριξη
που θα τους βοηθήσει να κοιτάξουν το μέλλον με αισιοδοξία, αποτέλεσαν
για εμάς άμεση προτεραιότητα. Επικεντρωθήκαμε δηλαδή στους πολύ
άπορους και στα Συνέδρια, αλλά τώρα σκεφτόμαστε να κινηθούμε αλλιώς.

Υπάρχει κάποια ιστορία που να σας έχει μείνει ως έντονη ανάμνηση;

Έχει χαραχθεί στο μυαλό μου η σκηνή με τα παιδάκια του Παπαφείου που
με αγκάλιαζαν, έτρεχαν δίπλα μου να πάρω τα αρκουδάκια που τους πήγαι-
να και ζητούσαν να πάω και άλλα την επόμενη φορά.

Ο εθελοντισμός είναι μια σταθερή αξία. Ισχύει αυτό ακόμα και στην
περίοδο που η ελληνική κοινωνία δοκιμάζεται από την κρίση;

Δυστυχώς, εμείς δεν έχουμε πολλούς εθελοντές και θα θέλαμε να αναπτυχθούμε προς τα εκεί. Η στήριξη των εθελοντών θα μας δώσει την απαραίτητη ώθηση να αγκαλιάζουμε ολοένα και περισσότερους ανθρώπους που το έχουν ανάγκη. Η αγκαλιά μας είναι μεγάλη και μπορεί να χωρέσει όλους τους ανθρώπους, όμως, όσο και να θέλουμε να τους βοηθήσουμε δεν μπορούμε να το καταφέρουμε χωρίς την προσφορά των εθελοντών.

Ποιο είναι το όραμά σας για τη «Συμπαράσταση»;

Το όραμά μας είναι να δημιουργήσουμε ένα αιματολογικό κέντρο, καθόσον
έχω το στίγμα της μεσογειακής αναιμίας και ένα κέντρο για τους απόμαχους της ζωής (αυτήν τη στιγμή σκεφτόμαστε πώς θα βρούμε πόρους, για να πάρουμε ένα αυτοκίνητο 15 θέσεων που θα μετακινεί τους ηλικιωμένους του Χαρισείου Γηροκομείου σε εκδηλώσεις και εκδρομές).