Ιωάννα Ηλιάδη: Πρόεδρος ΔΣ στο Άσυλο Ανιάτων!

Το Άσυλο Ανιάτων είναι ένα κοινωφελές μη κερδοσκοπικό φιλανθρωπικό σωματείο που μετράει πάνω από 100 χρόνια παρουσίας σε αυτόν τον τομέα. Πιο συγκεκριμένα, η παρουσία του Ασύλου Ανιάτων ξεκίνησε το 1893 με σκοπό την εξυπηρέτηση των φιλανθρωπικών σκοπών του.

Το έργο του αυτό έχει διαχρονικά αναγνωρισθεί και βραβευθεί από την ελληνική κοινωνία (Βραβείο Μαντώ Μαυρογένους της Ακαδημίας Αθηνών 1959, Αργυρούν Μετάλλιον της Ακαδημίας Αθηνών 1974, Χρυσός Σταυρός του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού 1988, Τιμητική Πλακέτα του Συλλόγου Αθηναίων 1995, Μετάλλιο του Ροταριανού Ομίλου Αθηνών 2002 και Βραβείο του Δήμου Αθηναίων 2004).

Η κυρία Ηλιάδη θα προσπαθήσει να παρουσιάσει το πολύ σημαντικό έργο του Σωματείου στη «Δύναμη της Προσφοράς».

Κυρία Ηλιάδη, πώς αποφασίσατε να ασχοληθείτε με τον τομέα της φιλανθρωπίας και πιο συγκεκριμένα με το Άσυλο Ανιάτων;

Μάλλον ήταν κάτι τυχαίο. Το 2007 πέρασα για προσωπικούς επαγγελματικούς λόγους την κεντρική πόρτα του Ασύλου Ανιάτων. Τότε δεν φανταζόμουν ότι στα επόμενα χρόνια θα αποτελούσε τη βασική μου έγνοια και θα γινόταν ο κυριότερος αποδέκτης της αγάπης και της φροντίδας μου αμέσως μετά την οικογένειά μου. Το 2012 εκλέχθηκα στη θέση της Προέδρου του Διοικητικού Συμβουλίου του Ασύλου Ανιάτων. Μικρές και μεγάλες μάχες καθημερινής επιβίωσης για να κρατηθεί στη ζωή το ίδρυμα μετά από 122 χρόνια. Για πολλούς από τους ασθενείς μας, οι νοσηλευτές, οι γιατροί, οι διοικητικοί υπάλληλοι είμαστε οι μοναδικοί δικοί τους άνθρωποι. Έχω βρει λοιπόν έναν απλό τρόπο να αντιμετωπίσω τις καθημερινές δυσκολίες: μια βόλτα στο νοσοκομείο μας, μια αγκαλιά της Βάσως, της Ελενίτσας, του Μιχάλη, ένα τρυφερό άγγιγμα του Βαγγέλη, του Ηλία και τόσων άλλων ανθρώπων που το μόνο που ζητoύν είναι η ανθρώπινη επαφή. Μικρές και μεγάλες στιγμές που μου δίνουν κουράγιο και δύναμη, για να συνεχίσουμε μαζί με όλο το Διοικητικό Συμβούλιο (το οποίο απαρτίζεται από 11 εθελοντές) τον ανηφορικό δρόμο μιας ασταμάτητης πορείας 122 χρόνων με μοναδικό προσανατολισμό τη συμπαράσταση. Το Άσυλο Ανιάτων έχει μια μακρά ιστορία στον χώρο της φιλανθρωπίας.

Μπορείτε να μας κάνετε μια σύντομη ιστορική αναδρομή σε γεγονότα που επηρέασαν τη λειτουργία του;

Το Άσυλο Ανιάτων μεγαλώνει μαζί με τη νέα ελληνική πρωτεύουσα. Ακολουθεί τις περιπέτειες της Ελλάδας και επιβιώνει συνεχίζοντας να προσφέρει έργο κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους, τον Πρώτο και Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, τη Μικρασιατική καταστροφή και τον Εμφύλιο Πόλεμο. Πλούσιοι και μορφωμένοι πολίτες – μέλη μεγάλων αστικών οικογενειών της Αθήνας, μαζί με απλούς καθημερινούς ανθρώπους κινητοποιούνται
στην πρώτη συγκροτημένη και θεσμοθετημένη πράξη κοινωνικής φιλανθρωπίας στην Ελλάδα. Όλοι μαζί βοηθούν στην κάλυψη των λειτουργικών αναγκών του ιδρύματος, αλλά και στην ανάπτυξή του, έτσι ώστε ακόμη και σήμερα, το Άσυλο Ανιάτων να αποτελεί το μεγαλύτερο φιλανθρωπικό ίδρυμα της χώρας. Οι οικογένειες Συγγρού, Δραγούμη, Εμπειρίκου, Νέγρη, Ορλώφ, Μελά, Σταθάτου, Σκουζέ, Σοφίας Σλήμαν, Μπενάκη και τόσες άλλες δεν απουσιάζουν από τον κατάλογο των ευεργετών του Ασύλου Ανιάτων. Δημιουργούν μάλιστα μία συγκινητική παράδοση που συνεχίζεται πολύ τα πρώτα χρόνια μετά την ίδρυση του νεοσύστατου ελληνικού κράτους.

Τα τελευταία 40 χρόνια, το Άσυλο Ανιάτων καλείται να αντιμετωπίσει την πρόκληση της επιβίωσής του. Αντιμετωπίζουμε συνεχώς κρίσεις και προσαρμοζόμαστε σε αυτές. Γιατί; H ακίνητη περιουσία του υπήρξε ενδεικτική της καταξίωσής του στη συλλογική συνείδηση των Ελλήνων, οι οποίοι μέσω δωρεών και κληρονομιών το στήριξαν, ενώ σήμερα αυτή η συμβολή από ευεργετική μετατρέπεται ταυτοχρόνως και σε βάρος και μάλιστα σε μια εποχή κρίσης που η κοινωνία μας ζητάει ακόμα μεγαλύτερη προσφορά και οι λίστες αναμονής των τροφίμων είναι από τις μεγαλύτερες στη μακρά ιστορία του Ασύλου.

Θα ήθελα να αναφέρετε τους τομείς των δράσεων που έχετε στο
Άσυλο Ανιάτων.

Σήμερα, το Ίδρυμα περιθάλπει 180 ασθενείς από όλη την Ελλάδα, οι οποί-
οι πάσχουν από παραπληγίες, τετραπληγίες, εγκεφαλοπάθειες, σκλήρυνση
κατά πλάκας και παθήσεις του κεντρικού νευρικού συστήματος με κύριο χαρακτηριστικό τις διαταραχές της κινητικότητας κ.λπ. Το 80% των ασθενών είναι κατάκοιτοι και ακρατικοί. Οι περιθαλπόμενοι παραμένουν στο Ίδρυμα ως το τέλος της ζωής τους, γεγονός που συνεπάγεται, ιδίως κατά το τελικό στάδιο του αγώνα τους, αυξημένες ιατρικές, νοσηλευτικές και φαρμακευτικές φροντίδες.

Πώς εξασφαλίζετε τους αναγκαίους πόρους για τη λειτουργία του Σωματείου; Το κράτος είναι δίπλα σας σε αυτήν την προσπάθεια;

Οι οικονομικοί του πόροι προέρχονται αποκλειστικά από την αξιοποίηση της
ακίνητης περιουσίας του και τις προσφορές ευαισθητοποιημένων πολιτών, ιδρυμάτων και εταιρειών. Το Άσυλο Ανιάτων και το Ίδρυμα Περιθάλψεως Χρονίως Πασχόντων δεν έχουν λάβει ποτέ καμία κρατική επιδότηση και δεν έχουν συμμετάσχει σε ευρωπαϊκά προγράμματα. Οι ελάχιστοι χορηγοί, οι επίσης ελάχιστοι ευαισθητοποιημένοι συμπολίτες μας και οι εθελοντές μας αποτελούν τη μόνη μας ελπίδα και καταφυγή του Ιδρύματός μας. Έτσι όπως έχει εξελιχθεί η νομοθεσία μετά το 1997, η ακίνητη περιουσία με την υπερφορολόγηση χρειάζεται νέου είδους σύγχρονη διαχείριση. Έχουμε καταλήξει, η ακίνητή μας περιουσία, που έζησε τον οργανισμό μας για 123 χρόνια να μην μπορεί να ζήσει σήμερα τους περιθαλπομένους μας. Τα χρήματα για τους ασθενείς γυρίζουν πίσω στο κράτος ως φόρος. Εξαιτίας αυτών δεν έχουμε ούτε ασφαλιστική ούτε φορολογική ενημερότητα, οπότε οποιοδήποτε ποσό θα μπορούσε να προκύψει από την πώληση κάποιου κτιρίου πηγαίνει σχεδόν ολόκληρο στο κράτος. Το 2014 ψηφίστηκε ένας νόμος για την εξυγίανση των ιδρυμάτων. Είμαστε οι μόνοι που έχουμε υποβάλει στο Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης ολοκληρωμένα σχέδια εξυγίανσης από τον Νοέμβριο του 2014, αλλά ακόμα περιμένουμε την έγκρισή τους.

Με ποιον τρόπο η κρίση έχει επηρεάσει τη λειτουργία του Ασύλου Ανιάτων;

Έχουμε επηρεαστεί υπερβολικά από την κρίση, γιατί πρώτον απαξίωσε την
ακίνητη περιουσία μας και κατά δεύτερον έκανε πολύ πιο δύσκολες τις χορηγίες και τις δωρεές. Έτσι, έχει δημιουργηθεί ένα ασφυκτικό οικονομικό περιβάλλον για τη λειτουργία του Ασύλου. Καθημερινές ανάγκες των ασθενών μας, όπως η φαρμακευτική τους αγωγή, η θέρμανση και η σίτιση, δεν μπορούν πλέον να καλυφθούν. Από τον Μάρτιο του 2014 η Αρχιεπισκοπή Αθηνών μας προμηθεύει το μεσημεριανό γεύμα των ασθενών, ενώ το Ίδρυμα Μποδοσάκη μας κάλυψε κάποιες βασικές ανάγκες σε φάρμακα από τον Φεβρουάριο μέχρι
και τον Ιούλιο του 2015.

Ποιο είναι το όραμα για το μέλλον του Σωματείου;

Το Άσυλο Ανιάτων βρίσκεται σήμερα σε μια νέα ιστορική καμπή. Νέες ανάγκες, νέα προβλήματα αλλά και νέες ιδέες και νέοι τρόποι λειτουργίας πρέπει να ενσωματωθούν στην παράδοση του Ασύλου Ανιάτων, να συνδυαστούν με μια λειτουργία σε νέες βάσεις, αφού και οι ίδιες οι έννοιες της κοινωνικής φιλανθρωπίας και της αλληλεγγύης αποκτούν άλλες διαστάσεις. Ιδιαίτερο βάρος έχουμε δώσει, επίσης, τον τελευταίο καιρό στη διαφάνεια και
την εύρυθμη λειτουργία των φορέων μας. Το 2014-2015 ολοκληρώθηκε το έργο της κωδικοποίησης και ψηφιοποίησης της περιουσίας του Ασύλου και συνδέθηκε απευθείας ηλεκτρονικά με την οικονομική διεύθυνση και τις νομικές υπηρεσίες, προκειμένου να τεθούν σε νέες σύγχρονες βάσεις η αξιοποίηση των ακινήτων του Οργανισμού μας. Το 2015 δημιουργήθηκε διεύθυνση επικοινωνίας και χορηγιών, ενώ το αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα έχει τεθεί ως στόχος με εξωτερικούς συνεργάτες να δημιουργηθεί τομέας ανάπτυξης διεθνών σχέσεων και ευρωπαϊκών προγραμμάτων. Στόχος των αλλαγών είναι αφενός η ολοκληρωμένη βιώσιμη και απολύτως διαφανής διαχείριση των πόρων του Ασύλου και αφετέρου ο εκσυγχρονισμός των υπηρεσιών που παρέχει το Ίδρυμα στις νέες αυξημένες ανάγκες των πολιτών που χρήζουν περίθαλψης, και η σκέψη και οι σχεδιασμοί
για διεύρυνση των υπηρεσιών σε νέες μορφές κοινωνικής αλληλεγγύης, όπως η προσφορά κατ’ οίκον υπηρεσιών και η δημιουργία κέντρου βραχυχρόνιας φιλοξενίας πασχόντων ασθενών.