Ε.ΓΥ.ΠΑ: Ένωση Γυναικών Πάτρας

Η «Ένωση Γυναικών Πάτρας» ιδρύθηκε το 1991 από την αείμνηστη πολιτικό Κούλα Ρογδάκη, ευρύτερα γνωστή ως «Μεγάλη Κυρία της Πάτρας». Με βασικό άξονα τον άνθρωπο και την προσφορά σε αυτόν, μαζί με άλλες κυρίες της πόλης μας, ξεκίνησε η Ένωση όχι σαν φεμινιστικό σωματείο αλλά με βασικό σκοπό τον αγώνα για κοινωνική προσφορά και την ευρύτερη προώθηση των γυναικείων θεμάτων, καθώς και την προστασία ευπαθών κοινωνικών ομάδων. Με το σύνθημα ότι «αυτοί που έχουν ανάγκη είναι πολύ πολλοί περισσότεροι από αυτούς που ενδιαφέρονται να τους βοηθήσουν» προσπάθησαν και το κατάφεραν με πάρα πολλούς τρόπους. Σήμερα η Ε.ΓΥ.ΠΑ. μεγάλωσε ακόμα περισσότερο και μέσα από τις χιλιάδες πλέον των μελών της, προσπαθεί να προσφέρει, μέσα σε χαλεπούς καιρούς, δύσπιστους και ιδιαίτερα δύσκολους. Είμαστε εδώ, κάνοντας την απλή, καθημερινή φιλανθρωπία της διπλανής πόρτας. Τα γραφεία μας είναι ανοιχτά για
όλους όσοι έχουν ανάγκη, αλλά και για όλους όσοι θέλουν να προσφέρουν και να βάλουν ένα λιθαράκι σε κάτι που δεν ανήκει σε κανέναν.

Στην κοινωνική προσφορά. Δεν έχουμε οικονομικούς πόρους. Δεν αντλούμε χρήματα από την πολιτεία. Εξακολουθούμε να είμαστε πεισματικά αντίθετες με οτιδήποτε μπορεί να χαρακτηριστεί κερδοσκοπικό. Όμως, με τις δικές μας δυνάμεις, που όπως αποδείχθηκε δεν είναι καθόλου μικρές, προσπαθούμε και πολλές φορές καταφέρνουμε να είμαστε δίπλα στον άνθρωπο. Η «Ένωση Γυναικών Πάτρας» στα 25 χρόνια θητείας της είδε την προσπάθεια να επιβραβεύεται μέσα από τα μάτια των δυο παλικαριών που χειρουργήθηκαν σε νοσοκομείο στο Λονδίνο και βρήκαν πάλι το φως τους με χρήματα που συγκέντρωσαν αποκλειστικά τα μέλη του Σωματείου. Μοιράστηκε τη χαρά των γονιών, του μικρού Άγγελου που έκανε επιτυχή μεταμόσχευση καρδιάς σε νοσοκομείο του εξωτερικού και σήμερα, έφηβος πια θυμάται εκείνη την περιπέτεια σαν κακό όνειρο. Βρέθηκε κοντά στα θύματα του πολέμου του Ιράκ, συμπαραστάθηκε στο έργο των «Γιατρών του Κόσμου» και πολλά άλλα που τα αναφέρω, όχι για να προκαλέσω τον θαυμασμό, αλλά για να δείξω ότι μαζί μπορέσαμε, ότι καταφέραμε να επιτελέσουμε αυτό που είναι και ο σκοπός ύπαρξης της Ένωσης. Πάνω απ’ όλα όμως, μας ενδιέφεραν και μας ενδιαφέρουν οι άνθρωποι που η ζωή και η τύχη δεν τους χαμογέλασε. Η τωρινή πρόεδρος και κόρη της αείμνηστης Κούλας Ρογδάκη, Άννα- Μαρία Ρογδάκη προσπαθεί με το ακούραστο Συμβούλιο να συντονίσει αυτήν την προσπάθεια και τα χιλιάδες μέλη της Ένωσης, που ολοένα αυξάνονται.

Άννα Μαρία Ρογδάκη

«Φιλανθρωπικό Σωματείο Γυναικών Πάτρας». Το μεγαλύτερο στη νοτιοδυτική Ελλάδα. Ιδρύθηκε από την αείμνηστη μητέρα σας. Ποια ήταν η πιο σημαντική στιγμή σας σε όλα αυτά τα χρόνια της προσφοράς;

Η «Ένωση Γυναικών Πάτρας» είναι αδελφή μου, αφού ήταν το τέταρτο παιδί της μητέρας μου. Πώς μπορεί κανείς μέσα σε 26 χρόνια να ξεχωρίσει στιγμές; Δεν μπορώ όμως να ξεχάσω την πρώτη εκδήλωση της Ένωσης, που έγινε το 1991 σε παραλιακό μαγαζί της Πάτρας. Πήγαινα γυμνάσιο τότε και αισθανόμουν μια μεγάλη υπερηφάνεια που η μαμά μου κάνει όλο αυτό. Τα δάκρυα χαράς της μητέρας του Αχιλλέα, όταν της είπαν ότι το παιδί της θα πάει στο Λονδίνο να χειρουργηθεί, με χρήματα που συγκέντρωσαν αποκλειστικά τα μέλη της Ένωσης Γυναικών. Τη δική μας πρώτη εκδήλωση χωρίς εκείνη, με μια τεράστια κοσμο-
πλημμύρα και τον κόσμο να χειροκροτεί όρθιος. Τότε λύθηκαν όλες οι αμφιβολίες μου για το αν κάνω το σωστό. Επί θητείας μου κρίνεται πολύ σημαντική η στιγμή που παραδώσαμε τη δωρεά υψίστης σημασίας στο Καραμανδάνειο Νοσοκομείο Παίδων.

Ποιο ήταν το έναυσμα, για να αφιερώσετε ένα μεγάλο κομμάτι της ζωής σας στη φιλανθρωπία; Τι οδήγησε τη μητέρα σας στην ίδρυση του Σωματείου;

Μία υπόσχεση που έδωσα στη μητέρα μου λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή να συνεχίσω τον αγώνα της, ήταν αρκετό για να μου δώσει το εναρκτήριο λάκτισμα. Δεν θα μπορούσα ποτέ να κάνω διαφορετικά, αφού μεγάλωσα έτσι. Εκείνη έλεγε ότι η ζωή δεν έχει απολύτως καμία αξία, όταν δεν τη ζεις, όταν δεν προσφέρεις, όταν δεν ονειρεύεσαι. Αυτό προσπαθώ να κάνω και κάποιες φορές υπάρχουν σειρήνες που προσπαθούν να με αναχαιτίσουν και να με κρατήσουν πιο πίσω. Αυτές σαν τον «Οδυσσέα», έχω μάθει να μην τις ακούω καθόλου. Η απόφαση για την ίδρυση του Σωματείου ήταν μία κουβέντα με φίλες για το παρελθόν. Ένα κορίτσι από την κατοχική Ελλάδα που άκουγε στο όνομα Κούλα Ρογδάκη κατάφερε να σπουδάσει και να γίνει χρήσιμος άνθρωπος στην κοινωνία, παρότι υπήρξαν πολλοί που της γύρισαν την πλάτη. Ονειρεύτηκε ένα Σωματείο με στόχο τον Άνθρωπο και την Αγάπη. Ήθελε όλοι όσοι δεν έχουν την τύχη με το μέρος τους να βρίσκουν βοήθεια. Έλεγε ότι «όταν κλείνει μια πόρτα, ο Θεός ανοίγει κάπου ένα παράθυρο». Έτσι γεννήθηκε η «Ένωση Γυναικών Πάτρας». Ένα παράθυρο στον ήλιο για όλους όσοι το έχουν ανάγκη.

Είναι βάρος ή κίνητρο η κληρονομιά που σας άφησε η μητέρα σας;

Έχω πολλές φορές πει ότι όταν είσαι κόρη της Κούλας Ρογδάκη, φέρεις ευθύνη. Αυτό το όνομα τελικά είναι «βαρύ σαν ιστορία». Γιατί η Κούλα ήταν και ως μητέρα ιδιαίτερη. Ήταν η φίλη που θα ήθελε δίπλα του κάθε κορίτσι, κάθε γυναίκα ή κάθε υπερήλικας. Ήταν η μάνα που άφηνε τα πάντα, για να σε πάρει αγκαλιά και να σου πει παραμύθια, αλλά και εκείνη η αδυσώπητη κριτής που σε κοίταγε με τα πράσινα μάτια της, όχι θυμωμένα.. ποτέ θυμωμένα.. πάντα με εκείνο το βλέμμα που σου έλεγε: «όχι αυτό εσύ… δεν είσαι εσύ έτσι…» Είναι πολλές φορές κουραστικό για τους άλλους ή γραφικό να μιλάς για έναν άνθρωπο που
έφυγε 12 χρόνια πριν… Για μένα αυτό το κενό δεν γέμισε ποτέ. Υπερνικώ καθημερινά την ανάγκη να την πάρω τηλέφωνο και να ακούσω: «Αννούλα μου, εσύ μην στενοχωριέσαι, εμείς πρέπει να είμαστε σωστοί»… Η αξία είναι να κάνεις αυτό που σου «κοστίζει», που είναι δύσκολο. Τα εύκολα εμάς δεν μας αφορούν. Μια σύγχρονη φιλόσοφος, ιεραπόστολος ήταν η μάνα η δική μου και το να της μοιάσω είναι μια μεγάλη μου ευχή, αν και η δική της ήταν: «Εσύ παιδί μου, θα είσαι πολύ καλύτερη από μένα…» Πώς να μην επηρεαστώ; Αξίζει…”

Ποιες δυσκολίες αντιμετωπίσατε, προκειμένου να συνεχίσετε τη λειτουργία του
Σωματείου;
Η απάντηση είναι τόσο αυτονόητη, όσο δεν θα ήθελα. Φυσικά, οι λόγοι είναι οικονομικοί. Σήμερα, οι άνθρωποι που έχουν ανάγκη φιλανθρωπίας είναι πολύ πιο πολλοί από
αυτούς που τη δέχονται. Έτσι έχουμε ξεκινήσει πολλή δουλειά, προκειμένου να
εξευρεθούν πόροι, γιατί πρέπει να συνεχίσουμε.

Η πολιτεία είναι στο πλευρό σας;
Αυτή είναι μία πολύ δύσκολη ερώτηση και για αυτό θα την αντιστρέψω λέγοντας : «Μπορεί η πολιτεία να είναι στο πλευρό μας ;». Έχουμε διαπιστώσει με λύπη ότι η πολιτεία δεν έχει τους πόρους, για να μας βοηθήσει οικονομικά. Ίσως τότε όμως, να μην χρειαζόμασταν εμείς. Είναι δεδομένο ότι η «Ένωση Γυναικών Πάτρας» στα 26 χρόνια ζωής της δεν έχει ποτέ επιχορηγηθεί κατά καμία έννοια.

Υπάρχουν ευαισθητοποιημένοι άνθρωποι δίπλα σας;
Η «Ένωση Γυναικών Πάτρας» σήμερα δεν θα μπορούσε να σταθεί χωρίς τους ανθρώπους που μας πιστεύουν. Είμαστε ίσως το μοναδικό γυναικείο σωματείο που έχει άνδρα υπεύθυνο τύπου και δημοσίων σχέσεων, έναν πολύτιμο συνεργάτη αλλά και πολλούς φίλους που παρακινούνται βλέποντας τον ουσιαστικό και αφιλοκερδή αγώνα μας μέσα σε δύσκολους καιρούς.

Εθελοντές έχετε;
Η φιλανθρωπία είναι εθελοντισμός. Όλοι οι άνθρωποι της «Ένωσης Γυναικών Πάτρας»
είναι εθελοντές. Αυτό όμως που είναι ακόμα πιο σημαντικό είναι ότι μετά από κάθε δράση τα ταμεία μας είναι άδεια, γιατί όλα, μα όλα τα χρήματα που συγκεντρώνουμε από δωρεές, διατίθενται αποκλειστικά σε έργα αγάπης.

Η στιγμή που έχει χαραχτεί βαθιά στην ψυχή σας;
Είναι πολλές οι στιγμές των δακρύων συγκίνησης. Αυτό όμως που δεν μπορώ να ξεχάσω είναι όταν τα παιδιά των οικογενειών που χειρουργήθηκαν με δωρεά της «Ένωσης Γυναικών Πάτρας» ήρθαν με λουλούδια να ευχηθούν περαστικά στην μητέρα μου λίγες ημέρες πριν μας αφήσει για πάντα. Της είπαν ότι εμείς αποφασίσαμε να σε φωνάζουμε «μαμά».

Πού έχετε τα γραφεία σας;
Στην Πάτρα, στην οδό Βότση 16. Όμως, έχουμε και διαδικτυακή διεύθυνση μέσω της
οποίας μπορεί ο οποιοσδήποτε να πληροφορηθεί για τις δράσεις μας (www.egypa.org).

Έχει αλλάξει η ζωή σας;
Νομίζω ότι η ζωή μου έχει συμπληρωθεί. Είναι πολύ σημαντικό να ακολουθείς τον
λυτρωτικό δρόμο της προσφοράς στον άνθρωπο. Είναι επίσης πιο λυτρωτικό, όταν ο
δρόμος αυτός είναι δύσκολος. Αισθάνομαι προσωπική ικανοποίηση, όταν μπορούμε
και καταφέρνουμε κάτι.

Στόχοι για το μέλλον;
Θέλουμε να κάνουμε ακόμα πιο πολλά. Ένα από αυτά είναι να αναδιαμορφώσουμε τα
χειρουργεία στο Καραμανδάνειο Νοσοκομείο Παίδων. Βρίσκονται σε άθλια κατάστα-
ση, αλλά το επίπεδο των υπηρεσιών που παρέχονται είναι φοβερά υψηλό. Είναι πολύ
ακριβός στόχος, αλλά θα τον παλέψουμε.