Μια «αγκαλιά» για τους αστέγους του Πειραιά

Μέλη της ομάδας εθελοντών «Alex» πραγματοποίησαν μία ακόμη δράση για να βοηθήσουν με τρόφιμα, κουβέρτες και είδη πρώτης ανάγκης τα περίπου 90 άτομα που ζουν όπου βρουν στο μεγάλο λιμάνι

Δεν έχουν περάσει πολλά χρόνια από τότε που η κοινωνία του Πειραιά «αγκάλιασε» τις προσπάθειες για την παροχή βοήθειας στους πρόσφυγες που έμεναν στους χώρους του λιμανιού και άτομα κάθε ηλικίας ανταποκρίνονται στα καλέσματα της Κοινωφελούς Δημοτικής Επιχείρησης (ΚΟΔΕΠ) για συγκέντρωση τροφίμων, φαρμάκων, ρουχισμού και ειδών πρώτης ανάγκης σε συνεργασία με τα μέλη της ομάδας εθελοντών «Alex».

«Είναι άλλη μια προσπάθεια να συμβάλουμε όσο μπορούμε προκειμένου να δημιουργήσουμε καλύτερες συνθήκες διαβίωσης σε αυτούς που αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα. Βέβαια, θα ήταν ευχής έργον αυτές οι εκδηλώσεις να μην υπάρχουν, από τη στιγμή όμως που δεν θα υπήρχαν οι αντίξοες συνθήκες. Οσο υπάρχουν όμως, βλέπουμε ότι ο κόσμος ανταποκρίνεται και είναι πολύ μεγάλο το αίσθημα της αλληλεγγύης και η ανάγκη προσφοράς του καθενός μας σε αυτόν που αντιμετωπίζει πρόβλημα» τονίζει η πρόεδρος της ΚΟΔΕΠ κυρία Κορίνα Λαουλάκου.

Αστεγοι ετών 25

Προβληματισμό προκαλεί το γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια ο αριθμός των αστέγων στον Πειραιά διατηρείται στα ίδια επίπεδα ενώ το τελευταίο χρονικό διάστημα έχουν εμφανιστεί και νέοι άνθρωποι, ηλικίας ακόμη και 25 ετών, που συνήθως δεν έχουν οικογένεια, κοιμούνται σε παγκάκια ή σε εισόδους πολυκατοικιών. Σύμφωνα με απογραφή, που έγινε από τις υπηρεσίες του υπουργείου Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης και της Περιφέρειας Αττικής, στην περιοχή του Πειραιά υπάρχουν περίπου 170 άστεγοι.

Ως πρόχειρα καταλύματα χρησιμοποιούν ακόμη και εγκαταλελειμμένα σπίτια, τα οποία, σε περίπτωση έντονων καιρικών φαινομένων, κινδυνεύουν με κατάρρευση απειλώντας ακόμη και τη ζωή τους. Ωστόσο, αρκετοί «παλιοί» επιλέγουν πλέον τις δομές φιλοξενίας.

Πρόσφατα μέλη της ομάδας εθελοντών «Alex» πραγματοποίησαν μία ακόμη δράση για να βοηθήσουν με τρόφιμα, κουβέρτες και είδη πρώτης ανάγκης αστέγους στον Πειραιά. Ενημερώνουν τους αστέγους να επιλέγουν για τη διαμονή τους τις υπάρχουσες δομές προσπαθώντας να πείσουν και εκείνους που επιλέγουν να μένουν στο πεζοδρόμιο ακόμη και μέσα στο λιμάνι ωστόσο αρκετοί άστεγοι διαφωνούν λέγοντας χαρακτηριστικά «εδώ νιώθω ελεύθερος. Δεν μου αρέσει να ζω κάπου με κανόνες».

Οπως μας είπε η κυρία Παναγιώτα Θεολογίτου, που ίδρυσε την ομάδα «Αlex», υπάρχουν «παλιοί» που είναι ενημερωμένοι για τις δομές φιλοξενίας αστέγων και θέλουν να ξεφύγουν από τη ζωή που έκαναν ως τώρα, δηλαδή να κοιμούνται στον δρόμο εκτεθειμένοι και στις καιρικές συνθήκες, ακόμη και να μπουν σε προγράμματα απεξάρτησης εάν είναι εξαρτημένοι από ουσίες.

Στο λιμάνι τα τελευταία χρόνια ο αριθμός των αστέγων δεν έχει αλλάξει. Παραμένουν περίπου 70-90 άτομα.

Κυριαρχεί η απελπισία

Μέσα από την περίφραξη του λιμανιού σε διάφορα σημεία όπως στα καθίσματα για τους επιβάτες στις προβλήτες από όπου φεύγουν τα πλοία για Κυκλάδες και Αργοσαρωνικό στις πύλες Ε7, Ε8 και Ε9 συναντά κανείς αστέγους, οι οποίοι είναι πλέον γνωστοί. Οι περισσότεροι Ελληνες βρέθηκαν εκεί επειδή δεν είχαν οικογένεια και γιατί έχασαν και την εργασία τους. Η κυρία Θεολογίτου μάς αναφέρει πως ενώ τους παρακινούν να βρουν τρόπο να κάνουν ένα νέο ξεκίνημα στη ζωή τους και να φύγουν από το πεζοδρόμιο, εν τούτοις συναντούν από ορισμένους άρνηση· απαντούν πως έχουν χάσει τις ελπίδες τους και δεν τους ενδιαφέρει πού και πώς θα τους βρει το ξημέρωμα της επόμενης ημέρας. «Εχω απελπιστεί πια. Δεν με νοιάζει αν θα ζω ή όχι» είναι οι συνήθεις φράσεις.

Και συμπληρώνει: «Δραστηριοποιούμαστε στον Πειραιά και στην Αθήνα βοηθώντας κυρίως άστεγους συμπολίτες μας… Μοιράζουμε φαγητό, ένδυση, είδη πρώτης ανάγκης και ό,τι άλλο χρειαστούν. Το πιο σημαντικό είναι ότι θέλουμε να ευαισθητοποιήσουμε ανθρώπους να έρθουν σε επαφή με εκείνους που έχουν ανάγκη και να τους βοηθήσουν είτε προσφέροντας φαγητό είτε απλώς να τους μιλήσουν. Δυστυχώς, οι πιο πολλοί φοβούνται να τους προσεγγίσουν, οπότε τους προσπερνάνε».

Σημειώνει επιπλέον ότι «η αγορά εργασίας εσφαλμένα θεωρεί πως δεν έχουν κάτι να προσφέρουν και ως φυσικό επακόλουθο χάνουν το σπίτι τους και καταλήγουν να μένουν στον δρόμο. Αν και οι περισσότεροι είναι αρκετά χρόνια στον δρόμο συναντάμε και νέους ανθρώπους που θέλουν να εργασθούν και να γίνουν ενεργοί πολίτες αλλά η κατάσταση που επικρατεί δεν είναι η καλύτερη».

Στον Πειραιά λειτουργεί επίσης από τον Ομιλο για την UNESCO Πειραιώς και Νήσων η δομή φιλοξενίας αστέγων «Υπνωτήριο Πειραιάς, Λιμάνι Αλληλεγγύης» – Ακτή Ποσειδώνος 2-4, στον Πύργο.

www.tovima.gr