Ειρήνη Δορκοφίκη: Πρόεδρος Εταιρείας Στήριξης Φροντίδα

Κυρία Δορκοφίκη είστε η πρόεδρος της εταιρείας στήριξης « Φροντίδα». Πώς φροντίζετε ένα παιδί αλλά και μία μητέρα από την κακοποίηση;
Εξαρτάται από το είδος και τις συνθήκες της κακοποίησης. Αν κινδυνεύει η ζωή της μητέρας και των παιδιών και η σωματική τους ακεραιότητα την παίρνουμε
αμέσως στον ξενώνα ακόμα και αν δεν έχουν γίνει οι εξετάσεις της. Ιδίως αν κινδυνεύει το παιδί. Παράλληλα την κατατοπίζουμε για τις ενέργειες που θα κάνει για να έχει δωρεάν δικηγόρο και δικαστηριακή κάλυψη (ασφαλιστικά μέτρα για να μην θεωρηθεί αρπαγή ανηλίκου ή για να απομακρυνθεί ο δράστης από την οικία ή μετοίκηση της ίδιας και των παιδιών).

Μπορείτε να μας αναφέρετε τι πρέπει να κάνει μια κακοποιημένη γυναίκα ή ένα παιδί όταν γίνεται θύμα κακοποίησης;
Αυτό που πρέπει να κάνει το θύμα για να απομακρυνθεί με ασφάλεια είναι να: Έχει έτοιμη μια τσάντα με όλα τα χρήσιμα έγγραφα(ταυτότητα έως συμβόλαια). Απαραίτητα φάρμακα και άλλα σημαντικά αντικείμενα.(χρυσαφικά) Έχει δημιουργήσει υποστηρικτικό περιβάλλον εκτός οικίας (ένας γείτονας, μια φίλη, ένας συγγενής) Έχει μερικά χρήματα. Και όλα τα ανωτέρω (1, 2, 3) εκτός της οικίας, διότι δεν ξέρει τους όρους και την ώρα που θα βρεθεί στο δρόμο-εκούσια ή ακούσια. Έχει πάρει από τη ΔΟΥ (Εφορία τμήμα Εισόδημα)βεβαίωση ότι δεν έχει ακίνητο στο όνομα της και από τον ΟΑΕΔ ότι είναι άνεργη. Αυτά θα της χρειαστούν αμέσως για δωρεάν δικαστική παροχή και δωρεάν δικηγόροι από τον Δικηγορικό Σύλλογο της περιοχής της (στην Αθήνα στην Ευελπίδων). Αν έχει καταφύγει σε εισαγγελέα, Αστυνομία, ιατροδικαστή, και νοσοκομείο να έχει αντίγραφα όλων των εγγράφων (μήνυση, αντίγραφο από το βιβλίο συμβάντων της Αστυνομίας, ιατροδικαστική έκθεση, εξετάσεις στο νοσοκομείο με δήλωση της ότι τα τραύματα ήσαν από κακοποίησή του. Καλό είναι πριν φύγει να έχει μεταβεί στο Δικηγορικό Σύλλογο με τα άνω έγγραφα(4-5)και αίτηση της ώστε να έχει ήδη δωρεάν δικηγόρο. Αυτός να έχει ήδη καταθέσει ασφαλιστικά μέτρα που θα ζητά α) την επιμέλεια των παιδιών β)τη ρύθμιση της χρήσης της οικογενειακής στέγης (μετοίκησης δικής της και των παιδιών ή απομάκρυνσης του συζύγου και παραμονής αυτών και των παιδιών της (ακόμα και να ανήκει το σπίτι στο σύζυγο – δράστη) γ)περιοριστικά μέτρα του δράστη (να μην πλησιάζει ούτε στην οικία ούτε και στον τόπο εργασίας της – άλλως υπάρχει ποινικό αδίκημα με αυτόφωρο μάλιστα. Μία μέρα πριν κοινοποιήσει ο δικαστικός κλητήρας τα Ασφαλιστικά Μέτρα (εάν κινδυνεύει από το δράστη) ΝΑ ΦΥΓΕΙ με τα παιδιά της από το σπίτι έως την εκδίκαση των Ασφαλιστικών.

Ποιός είναι ο λόγος που ασχοληθήκατε με την οικογενειακή βία;
Γιατί λόγω περιστάσεων και επαγγέλματος βρήκα την βία μπροστά μου στη χειρότερη της μορφή (18 μαχαιριές στη σύζυγο και σεξουαλική κακοποίηση στα 7 παιδιά και εκπόρνευση επί 10ετίας σε όλους) με οδήγησε στην απόφαση να ιδρύσω ξενώνα πρώτα με τον μακαριστό αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο και στην συνέχεια με τη Μ.Κ.Ο «ΦΡΟΝΤΙΔΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ». Οι εμπειρίες με αποζημίωσαν. Τώρα προσπαθώ να βρω την απάντηση και να βοηθώ και το θύμα και τον θύτη. Και ίσως και τα παιδιά.

Ο εθελοντισμός και η κοινωνική προσφορά πώς μπήκαν στη ζωή σας;
Κάθε άνθρωπος θέλει να προσφέρει. Πολλοί μπορούν να δώσουν πολλά και ήδη αρχίζει η αλληλοβοήθεια να κερδίζει έδαφος. Αλλά υπάρχει η νοοτροπία των λίγων ή των πολλών: αφού εγώ δεν μπορώ να το κάνω αυτό ούτε ο άλλος θα το κάνει. Η γνωστή ιστορία προκειμένου να βγουν τα δύο μάτια του γείτονα θυσιάζω το ένα δικό μου… Δεν είναι ανέκδοτο. Γίνεται καθημερινά. Είναι η απανθρωπιά του ανθρώπου, είναι ο Κάιν της Βίβλου που επαναλαμβάνεται. Ωστόσο πιστεύω και αισιοδοξώ ότι ο εθελοντισμός θα γίνει καθημερινό βίωμα των πολλών, γιατί όπως λέει ο ποιητής: «ή θα αγαπήσουμε ο ένας τον άλλο ή όντως θα πεθάνουμε».

Πόσες γυναίκες και παιδιά ετησίως αντιμετωπίζουν το πρόβλημα της βίας;
Ο υπουργός παρουσίασε τον νόμο 3500/2006 (το σχέδιο νόμου πήγε στην βουλή μετά από εισήγηση της «φροντίδας» και κατετέθη από την βουλευτή Αικ. Παπακώστα με την συνυπογραφή βουλευτίνων όλων των κομμάτων ). Μίλησε για 400.000 οικογένειες στην Ελλάδα που βιώνουν την ενδοοικογενειακή βία. Το νούμερο είναι ανατριχιαστικό αν σκεφθεί κανείς αυτό που λίγοι έχουν συνειδητοποιήσει, δηλαδή ότι η βία δεν αφορά την γυναίκα όπως νομίζεται. Η βία είναι βασικά υπόθεση του άνδρα διότι: ένα αγόρι που βιώνει τη βία στην οικογένεια του και στη συνέχεια κάνει την δική του οικογένεια με τις καλύτερες
προθέσεις συνήθως: α) όταν η γυναίκα μείνει έγκυος και ο άνδρας νιώθει ανασφάλεια γιατί όλη της η προσοχή- κακώς – είναι στο κυοφορούμενο και β) σε περίπτωση ανεργίας του
ή οικονομικής κρίσης – όπως σήμερα στην Ελλάδα – που ίσως η γυναίκα δεν φέρεται με υπομονή κ.λπ. εκείνος νιώθει ανασφάλεια και κατά κάποιο τρόπο θέλει να επιβεβαιώσει την ηγετική του – κακώς – θέση στην οικογένεια (χωρίς να γνωρίζει την αληθινή αιτία η οποία έχει καταχωνιάσει στο ασυνείδητο του) να εκδηλώσει «τον ανδρισμό του», την υπεροχή του κ.λπ. αρχίζει να βιαιοπραγεί γιατί σωματικά είναι δυνατότερος. Η γυναίκα του, με την λογική του παραλόγου, δέχεται την βία «για να τον διορθώσει!!» θυματοποιείται. Αργότερα έρχονται τα συναισθήματα φόβου …ενοχής. Έτσι έχουμε κατασκευάσει ένα σαδιστή σύζυγο και μια μαζοχίστρια γυναίκα. Με αληθινό θύμα τα ΠΑΙΔΙΑ. Τα οποία με την σειρά τους θα επαναλάβουν τον απαράδεκτο κύκλο βίας, που οφείλεται στην έλλειψη σωστής αγωγής στα παιδιά από το σπίτι τους, από το σχολείο και όποιο μέρος πλησιάζει τα παιδιά. Γιατί μιλάνε πολύ για τα παιδιά αλλά καθόλου με τα παιδιά. Άλλωστε τα παιδιά ΔΕΝ ακούνε συμβουλές. Βλέπουν υποδείγματα. Δεν μπορείς να πεις στο παιδί να μην καπνίσει όταν η μητέρα έχει το τσιγάρο αναμμένο ακόμα και σε εγκυμοσύνη! Μία απάντηση υπάρχει. Ενημέρωση και πρόληψη. Το δράμα βρίσκεται στις οικογένειες με μακροχρόνια βία και οι σύζυγοι αρνούνται να δουν την πραγματικότητα ….για να «μην διαλύσουν την οικογένεια.» Έτσι διαλύουν παιδιά και ψυχές και η βία διαιωνίζεται.

Με την εμπειρία των χρόνων στο τομέα της προσφοράς, ποιά είναι η ιστορία που σας έχει συγκινήσει;
Όλες έχουν τον πόνο τους και η κάθε μια την δική της θλίψη αλλά και τα ανθρώπινα λάθη. Μια κυρία που πέρασε από τον ξενώνα (της Αρχιεπισκοπής) με συγκινεί ιδιαίτερα. Με παίρνει σε κάθε επέτειο ή γιορτή και μου λέει απλά ευχαριστώ. Αυτή την ξεχασμένη λέξη. Την ευχαριστώ πολύ.