Πάνος Βραχνός: “Είναι θέμα αρχής και τιμής η προσφορά σε αδύναμους ανθρώπους, αλλιώς δεν έχει νόημα η ζωή σου”

Το χειρουργείο για τον πετυχημένου γιατρό και διευθυντή της μονάδας του ΚΑΤ Παναγιώτη Βραχνό εδώ και πολλά χρόνια αποτελεί το ίδιο του το σπίτι, όπως λέει χαρακτηριστικά.

“Καμιά φορά νιώθω ότι έχω δύο οικογένειες, τη σύζυγο και τα παιδιά μου από τη μια πλευρά και τους ασθενείς μου από την άλλη. Μετά από 35.000 χειρουργικές επεμβάσεις και πάνω από ένα εκατομμύριο ασθενείς νιώθω είναι η αλήθεια “πολύτεκνος” και σε κάθε περίπτωση ένας γεμάτος άνθρωπος. Ξέρετε, είναι μοναδική αίσθηση να βλέπεις μάτια ανθρώπων να αστράφτουν από χαρά όταν σώζεται η ζωή τους. Και συ νιώθεις ότι πέτυχες κάτι από το στόχο που είχες στη ζωή σου. Να προσφέρεις. Να δώσεις ότι έχεις και δεν έχεις και να υπερασπιστείς την επιλογή σου. Η ιατρική είναι μία επιστήμη που πρέπει να ακροβατεί ανάμεσα στην υπευθυνότητα και το συναίσθημα. Δεν έχει να κάνει με το πόσο ψύχραιμα καλείσαι να διαχειριστείς μία σοβαρή περίπτωση. Έχει να κάνει με το γεγονός ότι παλεύεις για να πετύχεις με άξονα την καρδιά σου και τη διάθεση σου να προσφέρεις. Ανακούφιση, χαμόγελο, αισιοδοξία. Το συναίσθημα αυτό δεν μπορεί να μετρηθεί, δε γίνεται. Το κρατάς στην κιβωτό της καρδιάς σου και είναι η παρακαταθήκη σου ως άνθρωπος. Ακριβό σεντούκι με συναισθήματα γεμάτο”. Ο καρδιοχειρουργός των “Γιατρών της Αγάπης” συγκινείται κάθε φορά που μιλά για τις ατελείωτες ιστορίες που έχει να θυμάται σε μία μακρά επαγγελματική καριέρα που άφησε ανεξίτηλο το στίγμα της. Η δύναμή του και η πηγή έμπνευσής του, οι ίδιοι οι άνθρωποι όπως λέει και η ανάγκη του να είναι κοντά τους.

-Πως ξεκίνησε αυτή η ανάγκη για προσφορά;

«Όταν μπήκα στην Ιατρική είχα αποφασίσει την επόμενη κιόλας μέρα ότι θα γινόμουν χειρουργός. Μεγάλωσα σε μία εξαιρετική οικογένεια και τα σημεία αναφοράς μου είναι αυτά που εφαρμόζω στην καθημερινότητά μου ως γιατρός αλλά και ως άνθρωπος. Έτσι μαθαίνει κανείς να κινείται στη ζωή μακριά από αλαζονικές συμπεριφορές και εγωιστικές διαθέσεις. Πρέπει να αγαπάς τον άνθρωπο αλλιώς τι νόημα έχει η ίδια σου η ζωή. Είναι η προσφορά, πρέπει να είναι τρόπος ζωής. Ειδικότερα σε αυτή τη χρονική συγκυρία που διανύουμε, μία δύσκολη εποχή σε οικονομικό και όχι μόνο επίπεδο για πολύ κόσμο. Πρέπει να είμαστε δίπλα στο συνάνθρωπό μας. Είναι χρέος μας η κοινωνία να αποκτήσει συνεκτικότητα. Μακριά από εμάς η κοινωνική απομόνωση και το “δε βαριέσαι”. Πρέπει να είμαστε κοντά σε όσους μας έχουν ανάγκη. Και αυτό το νόημα της προσφοράς πρέπει να το περάσουμε και στα νέα παιδιά, είναι η φυσική μας συνέχεια και ο συνδετικός κρίκος για το μέλλον, για να είναι ακόμη καλύτερες οι συνθήκες ζωής για όλους και κυρίως για να συνεχίζουμε να θυμίζουμε τη σημασία του να είναι κανείς… σοβαρός άνθρωπος. Να γίνει βίωμα η κοινωνική προσφορά.».

-Κάπως έτσι προέκυψαν και οι “Γιατροί της Αγάπης”;

«Είναι μία πολύ προσωπική και ταυτόχρονα ομαδική υπόθεση. Την ιδέα την είχε ένας φίλος εγκάρδιος καλλιτέχνης ο Γιώργος Παπαδόπουλος – Υδραίος πριν από αρκετά χρόνια, με στόχο να ξεκινήσει να υπάρχει μία οργάνωση που θα μπορεί να προσφέρει σε αδύναμους ανθρώπους τη δυνατότητα να έχουν ιατρική φροντίδα. Μου το πρότεινε, γνωρίζοντας και την δική μου θέση στα θέματα αυτά και βέβαια δε χρειάστηκαν παρά λίγα δευτερόλεπτα για να ξεκινήσουμε το ταξίδι αυτό. Με συνοδοιπόρους άλλους εννέα γιατρούς φίλους καρδιάς και ζωής με κοινά σημεία αναφοράς και διάθεση προσφοράς κοινωνικής στον ανήμπορο, αδύναμο οικονομικά άνθρωπο που δε γίνεται να στερηθεί το πιο σημαντικό πράγμα σε αυτή τη ζωή. Την ίδια του τη ζωή. Το χρήμα δε μπορεί και δεν πρέπει να κυβερνά τα πάντα. Ξεκινήσαμε να κάνουμε πολλά ταξίδια. όπου μας είχαν ανάγκη πηγαίναμε. Και πέρασαν, χειμώνες και καλοκαίρια με ανθρώπους που μας ζέσταιναν και μας δρόσιζαν με τα χαμόγελα ανακούφισης τους. Και βρεθήκαμε σε πολλά ακριτικά μέρη. Και καμαρώναμε και συνεχίζουμε να καμαρώνουμε για αυτό. Από τον Έβρο μέχρι τη Λέρο. Μάλιστα εκεί ζήσαμε πολύ έντονες στιγμές συγκίνησης. Τα δάκρυα ικανοποίησης και ανακούφισης μας έκαναν όλους στην ομάδα να ξεχνάμε κάθε μορφή μυϊκής ταλαιπωρίας. Γιατί τελικά όταν προσφέρεις δεν νιώθεις ποτέ κούραση. Μάλιστα στη Λέρο με “υιοθέτησαν” καθώς έγινα επίτιμος δημότης του νησιού, πολύ περήφανος νιώθω για αυτό, είναι σαν μετάλλιο τιμής για μένα και για την ομάδα.».

-Είστε κοντά και σε καλλιτέχνες, τους οποίους κατά μία έννοια έχετε «υιοθετήσει» στους Γιατρούς της Αγάπης. Θέλετε να μου μιλήσετε για αυτό;

«Αυτό ξεκίνησε πριν από τέσσερα χρόνια με πρωτοβουλία του συνεργάτη μου και μέλος του σωματείου των καλλιτεχνών του Γιώργου Υδραίου ο οποίος γνωρίζοντας από πρώτο χέρι το οικονομικό πρόβλημα που αντιμετωπίζουν πάρα πολλοί καλλιτέχνες που βρέθηκαν κάποτε ακόμη και στην σε πρώτη γραμμή δυστυχώς σήμερα δεν έχουν τη δυνατότητα να έχουν ασφάλιση με πιο απλά λόγια να υπάρχει πρόνοια για την υγεία τους για απλές εξετάσεις. Λέω δυστυχώς γιατί είναι αξιοπρεπείς άνθρωποι που πάλεψαν, αγωνίστηκαν στη ζωή τους και σήμερα δυστυχώς το αυτονόητο για κάποιους δε μπορούν να το έχουν. Ακόμη και για απλές εξετάσεις πρέπει να πληρώσουν. Ξέρετε πόσο δύσκολες είναι οι συνθήκες σε αυτό το χώρο. Οι πιο πολλοί εργάζονται μεν αλλά είναι ανασφάλιστοι. Και μεγαλώνουμε. Και είναι και η οικονομική συγκυρία δύσκολη για όλους τα τελευταία χρόνια και καταλαβαίνετε πως δε μπορούν να ανταπεξέλθουν πολλοί καλλιτέχνες. Κάποιοι επειδή δεν εργάζονται κιόλας πια. Έτσι ο συνεργάτης μου πρότεινε να τους… «υιοθετήσουμε». Μία ακόμη δική μας διευρυμένη οικογένεια είναι οι καλλιτέχνες αυτοί πια. Γλυκείς και αξιοπρεπείς άνθρωποι. Είναι εφοδιασμένοι με την κάρτα – ταυτότητα των Γιατρών Αγάπης και χαίρουν της φροντίδας μας όποτε χρειαστεί. Χρέος μας και ζήτημα τιμής και ηθικής στη λογική της προσφοράς το γεγονός ότι τους αγκαλιάσαμε. Για εμάς αυτονόητο.».

-Η ενασχόληση με την πολιτική έγινε με την παράμετρο αυτή;

«Διεκδικώ το Δήμο Αμαρουσίου και πρέπει να σας πω ξεκάθαρα και χωρίς περιστροφές πως η ενασχόληση με τα κοινά πέρα από το ότι είναι χρέος όλων, αποτελεί και την κορύφωση του ανδρός. Το εννοώ. Πιστεύω ότι οι άνθρωποι που θέλουν να ασχοληθούν με τα κοινά πρέπει να έχουν φτάσει σε μία κορύφωση του είναι τους. Να είναι αποφασισμένοι να προσφέρουν. Για αυτό και πολιτεύομαι και διεκδικώ το Δήμο Αμαρουσίου μαζί με τους εκλεκτούς συνεργάτες που είναι συνεμπνευστές μου για μία καλύτερη κοινωνία, με ανθρώπινο όραμα, ευαισθησίες και στόχους. Πολιτεύομαι γιατί είμαι αποφασισμένος να προσφέρω με όλες μου τις δυνάμεις και από κάθε μετερίζι. Η κοινωνική προσφορά είναι το εφαλτήριο για μία όμορφη κοινωνία. Αυτή είναι η ουσία της καθαρής γραμμής ου προτείνουμε”.».

-Η κοινωνική προσφορά πρώτη προτεραιότητα για εσάς ως υποψήφιος Δήμαρχος;

«Αλίμονο αν δεν είναι, τότε το νόημα θα είχε όλο αυτό το πρόγραμμα που έχουμε κάνει και που όπως εύκολα κανείς διαπιστώνει στηρίζεται στη λογική της ανθρωπιάς. Με δυναμικές παρεμβάσεις στόχος μας να αλλάξουμε την εικόνα του Αμαρουσίου, και να καταστεί το διαμάντι των βορείων προαστίων. Με χειρουργικά εργαλεία την επιμονή, τη θέληση, την πίστη ότι μπορούμε όλοι μαζί να το πετύχουμε. Διεκδικούμε την εμπιστοσύνη όλων των συμπολιτών μας. Μας ξέρουν, τους γνωρίζουμε και θα σταθούμε στην πρώτη γραμμή δίπλα τους, μαζί τους, στο πλευρό τους. Είμαστε άνθρωποι της ουσίας. Καμαρώνω όταν περπατώ στους δρόμους της πόλης μας τις τελευταίες μέρες αυτό πρέπει να σας πω πως είναι ολοένα και πιο έντονο να ακούς ανθρώπους να σε φωνάζουν για να σου πουν καλή επιτυχία, το πόσο σε πιστεύουν και σε στηρίζουν και πόσο θέλουν να σε ακούσουν να τους λες όλα όσα θέλεις εσύ να κάνεις για το Δήμο. Από έφηβους μέχρι ανθρώπους του καφενείου που πονάνε αυτόν τον τόπο είναι πολύ ευχάριστο να ακούς θετικά σχόλια και λόγια στήριξης και εμψύχωσης. Οι άνθρωποι της καθημερινότητας είναι το οξυγόνο μου, η αναπνοή μου, ο προσδιοριστικός του κρίκος που συνδέει τον επιστήμονα με τον άνθρωπο θαρρώ. Και ελπίζω όλα αυτά που θέλω να προσφέρω να μπορέσω να τα κάνω πράξη ως Δήμαρχος με μία ομάδα ανθρώπων σημαντικών που με στηρίζουν στο βήμα μου αυτό.”».