Κώστας Κοτζιούλας: Καθηγητής Φιλόλογος στα Νοσοκομεία Παίδων, Αγία Σοφία και Αγλαΐα Κυριακού

Ένας άγνωστος δότης προσέφερε στον κο. Κοτζιούλα. την ζωή, την χαρά, την
ελπίδα, την ευτυχία σ’ εκείνον και την οικογένειά του. Ήταν η δύναμη προσφοράς του δότη και της οικογένειας του προς το συνάνθρωπο αλλά και προς την ζωή. Ο κ. Κοτζιούλας είναι ο πρεσβευτής μιας μεγαλειώδους πράξης που είναι η δωρεά οργάνων.

Πώς αισθανθήκατε την στιγμή που λάβατε το τηλεφώνημα από τον γιατρό σας για την ασθένειά σας;
Δεν ήξερα αυτό που λένε «με έλουσε κρύος ιδρώτας», αλλά το έμαθα εκείνη την στιγμή. Ήρθε η γυναικά μου και με πήρε από το σχολείο, πήγαμε κατευθείαν στο νοσοκομείο και μπήκα στην διαδικασία της αιμοκάθαρσης. Αυτή είναι δική μου ιστορία την οποία την αντιμετώπισα ως δεύτερη εργασία, θεώρησα ότι είναι μες στην ζωή και αυτό το πήρα σαν μια δεύτερη απασχόληση. Δεν με πήρε από κάτω, ίσα – ίσα αντιμετώπισα πολύ καλά την ασθένεια μου και μπήκα στην λίστα για την μεταμόσχευση.

Πόσα χρόνια ήσασταν σε λίστα αναμονής;
Πέντε χρόνια. Πέντε χρόνια έκανα αιμοκάθαρση.

Φοβηθήκατε ότι δεν μπορέσετε να κάνετε μεταμόσχευση;
Όχι, ποτέ. Από την πρώτη στιγμή που έμαθα για την αρρώστια μου πίστευα ότι όλα θα πάνε καλά. Πώς μπορούσα να έχω αυτό το συναίσθημα, όταν υπήρχαν παιδιά που είχαν μεγαλύτερο και πιο σοβαρό πρόβλημα από εμένα;

Πότε σας κάλεσαν για την μεταμόσχευση;
Εκείνη την ημέρα ήταν Παρασκευή και 13 του μήνα Μαρτίου πριν 3,5 χρόνια. Είχα πάει σε μία συγκέντρωση να μιλήσω προς τιμή ενός συναδέλφου που είναι από τα ιδρυτικά στελέχη του συλλόγου «Φλόγας» (είναι γονιός παιδιού με νεοπλασματική ασθένεια που έχει μεταμοσχευθεί) όταν με καλέσανε από το νοσοκομείο να πάω αμέσως γιατί βρέθηκε δότης. Δηλαδή, ήταν τέτοια η σύμπτωση, πραγματικά δεν ξέρω πώς να το εξηγήσω.

Τί γνωρίζετε για τον δότη σας;
Το μόνο που ξέρω, είναι ότι ήταν 35 ετών.

Θα θέλατε να γνωρίσετε την οικογένειά του;
Δεν έχω καμία αντίρρηση, αλλά δεν ξέρω εκείνοι πως θα το πάρουν. Δεν ζήτησα από τον ΕΟΜ να μάθω περισσότερα γιατί ξέρω ότι απαγορεύεται. Κανείς δεν μπορεί να επικοινωνήσει. Φυσικά υπάρχουν και περιπτώσεις που άλλοι έχουν γνωρίσει το δότη τους. Δεν ξέρω πώς γίνεται.

Παίζει ρόλο η καλή ψυχολογία;
Για εμένα τεράστιο και δεν το λέω γιατί εγώ νιώθω έτσι, αλλά μου το έλεγαν και οι γιατροί μου, «πας πολύ καλά γιατί έχεις πολύ καλή ψυχολογία». Θεωρούσα τον εαυτό μου ένα φυσιολογικό άνθρωπο ο οποίος διέθετε τεσσερισήμισι έως έξι ώρες για να κάνει μια άλλη υποχρέωση όπως ήταν η αιμοκάθαρση, αλλά ούτε και στην μεταμόσχευση ένιωσα ούτε πόνο, ούτε τίποτα.

Βραβευθήκατε από τον ΕΟΜ φέτος.
Και εγώ αναρωτιόμουν γιατί θα πρέπει να βραβευθώ. Στην αρχή αρνήθηκα αλλά μετά με έπεισε η γυναίκα μου. Την απάντηση μου την έδωσε εκείνη όταν μου είπε: «έχεις ένα λόγο Κώστα, δεν βραβεύουν εσένα αλλά τον δότη σου, αυτόν που έχεις εσύ μέσα σου και σε κρατάει στη ζωή, εσύ είσαι ο φορέας γιατί δεν μπορούν να βραβεύσουν εκείνον». Το έκανα για το δότη μου και την οικογένειά του. Με την βοήθεια του Θεού πάμε μπροστά!