ΕΕΔΕ: Κωνσταντίνος Λαμπρινόπουλος

Όταν αποτελείς μέλος μιας κοινωνίας που επί πέντε συνεχή έτη βρίσκεται σε κρίση, κρίση που προήλθε από τη διόγκωση του δημοσίου χρέους και κατέληξε κρίση θεσμών και αξιών, αντιλαμβάνεσαι καλύτερα την αξία της Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης (ΕΚΕ). Η επιχείρηση, ως ζωντανό κύτταρο της κοινωνίας απαραίτητο για την επιβίωση και ανάπτυξή της, συνεισφέρει ούτως ή άλλως σε αυτήν διευρύνοντας το πεδίο δράσης της στη λειτουργία της αγοράς. Ο ρόλος της επιχείρησης στην οικονομία της αγοράς είναι η δημιουργία πλούτου για τους μετόχους, τους εργαζόμενους, τους πελάτες και την κοινωνία στο σύνολό της.

Η επιχειρηματικότητα είναι μια ανθρώπινη δραστηριότητα που συνταιριάζει αρμονικά ανθρώπους, κεφάλαια, καινοτομία και ελεγχόμενη ανάληψη κινδύνου για τη δημιουργία σημαντικών θέσεων εργασίας και την παραγωγή αγαθών ή υπηρεσιών επικερδώς (το κέρδος αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για τη μακροπρόθεσμη επιβίωση της επιχείρησης και τη δημιουργία θέσεων εργασίας). Αλλά στη σημερινή εποχή δεν μπορεί να υπάρξει επιχειρηματικότητα αποκομμένη από την υπόλοιπη κοινωνία. Παρά το γεγονός ότι η ΕΚΕ δεν έχει άμεσο οικονομικό όφελος για τις επιχειρήσεις, η βελτίωση της φήμης και η αύξηση της εμπιστοσύνης του κοινού απέναντι στην μάρκα ή την εταιρεία αποτελεί εξαιρετικά σημαντικό όφελος που ευνοεί και τη δημιουργία εσόδων. Τώρα, λοιπόν, είναι η ώρα για κάθε επιχείρηση που δεν έχει ακόμα ενστερνιστεί την εταιρική υπευθυνότητα, να το πράξει, ξεφεύγοντας από τη βαθιά ριζωμένη αντίληψη του βραχυπρόθεσμου κέρδους και την παροχή άμεσων αποδόσεων στους μετόχους. Η επιχείρηση πρέπει να καταβάλει το κοινωνικό της μέρισμα. Ωστόσο, η εταιρική υπευθυνότητα δεν είναι φιλανθρωπία. Κοινωνικά υπεύθυνη επιχείρηση δεν σημαίνει απλώς να προσπαθείς να ανταποκριθείς στις ανάγκες του κόσμου. Σημαίνει και να παρέχεις φιλικά προς το περιβάλλον προϊόντα και υπηρεσίες. Και να εντάσσεις στη στρατηγική σου την επιθυμία για τη βελτίωση της ζωής των ανθρώπων. Και βέβαια δεν αρκεί απλώς να το δηλώνεις. Ο κόσμος δεν πιστεύει πλέον σε λόγια αλλά σε έργα. Και η διαφάνεια αποτελεί την καλύτερη πρακτική για τις αγορές και την κοινωνία. Η κοινωνικά υπεύθυνη επιχείρηση του σήμερα ορίζεται από τον σκοπό (με την έννοια του purpose) και τις αξίες της. Αφού εξασφαλίσει την κάλυψη των αναγκών των stakeholders της (από την παραγωγή αγαθών και υπηρεσιών που βελτιώνουν τη ζωή των χρηστών τους, τη δημιουργία και παροχή θέσεων εργασίας, τη βελτίωση της ποιότητας ζωής των εργαζομένων της, την ανάπτυξη ισχυρών δικτύων προμηθευτών / συνεργατών και την εξασφάλιση της οικονομικής της βιωσιμότητας ώστε να εξασφαλίζει πόρους για βελτιώσεις, καινοτομίες και αποδόσεις στους επενδυτές) αναλαμβάνει δράσεις πέρα από τον βασικό επιχειρηματικό της κορμό. Δράσεις που προσθέτουν κοινωνική αξία και δεν αρκείται στη μεγιστοποίηση της απόδοσης των κεφαλαίων για τους μετόχους της αλλά στην εξισορρόπηση του δημοσίου συμφέροντος με την οικονομική απόδοση. Έτσι, αν οι εταιρείες θέλουν να υπηρετήσουν έναν σκοπό πέρα από τα χαρτοφυλάκια τους, τότε οι επενδύσεις τους πρέπει να περιλαμβάνουν την ενδυνάμωση των εργαζομένων τους, τη συναισθηματική δέσμευση, τις πρακτικές ηγεσίας που βασίζονται στις αξίες και τη σχετική κοινωνική συνεισφορά. Εξάλλου, όπως έλεγε ο πρώην Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ, Κόφι Ανάν όταν δημιουργήθηκε το Οικουμενικό Σύμφωνο των Ηνωμένων Εθνών: «πρέπει να επιλέξουμε ανάμεσα σε μια παγκόσμια αγορά που κινείται μόνο με βάση τον υπολογισμό του βραχυπρόθεσμου κέρδους και σε μια αγορά με ανθρώπινο πρόσωπο». Εμείς στην Ελληνική Εταιρεία Διοικήσεως Επιχειρήσεων επιλέγουμε το δεύτερο και καλούμε κάθε μέλος μας και κάθε ελληνική επιχείρηση να πράξει το ίδιο. Ήρθε η ώρα για μια συμμαχία των επιχειρήσεων με στόχο τη βελτίωση της κοινωνίας και του περιβάλλοντος. Γι’ αυτό προτρέπω τον καθένα από μας να απαντήσει στο ερώτημα: Τί μπορούμε να κάνουμε διαφορετικά, από σήμερα κιόλας;