Ζάννειο Ίδρυμα: 140 χρόνια προσφοράς!

Γιώργος Γαβριήλ: Κύριε Γαβριήλ, το όραμα της ευεργέτιδας Ελένης Ζαννή, ήταν να αντιστρέψει τις άσχημες μοίρες των παιδιών σε χαμόγελα ευτυχίας. Τώρα που το Ίδρυμα
βρίσκεται σε αναστολή λειτουργίας, πόσο δύσκολη είναι η επαναλειτουργία του;

Κατ’ αρχάς δεν έχει ανασταλλεί η λειτουργία του Ζαννείου. Το Ζάννειο συνεχίζει το έργο και το σκοπό του και παρέχει προστασία στα παιδιά όπως οραματίστηκε η μεγάλη μας Ευεργέτης. Η μεγάλη οικονομική κρίση, η οποία έχει πλήξει το σύνολο της Ελληνικής οικονομίας τα τελευταία χρόνια, είχε ως συνέπεια τον περιορισμό των εσόδων μας που προέρχονταν κυρίως από την εκμετάλλευση ακινήτων. Αυτό οδήγησε το Διοικητικό Συμβούλιο του Ζαννείου, σε συνεργασία με το Ίδρυμα Χατζηκώνστα, για τον περιορισμό των εξόδων, στην αναστολή λειτουργίας του παραρτήματός μας στην Εκάλη και την μεταφορά σημαντικών υποδομών λειτουργίας στις εγκαταστάσεις του ιδρυματος Χατζηκώνστα. Το σύνολο των παιδιών που ήταν οικότροφοι του ιδρύματος μας
μεταφέρθηκε σε προγράμματα που λειτουργούμε σε συνεργασία με το Χατζηκώνστα. Θεωρούμε, ότι η οικονομική κρίση θα αποτελέσει μια ευκαιρία για τον επανασχεδιασμό των δομών παιδικής προστασίας στη χώρα. Για το λόγο αυτό, σε συνεργασία με το Ίδρυμα Χατζηκώνστα, προχωράμε στο σχεδιασμό νέων σύγχρονων μονάδων παιδικής προστασίας, λαμβάνοντας υπ΄όψιν τις σύγχρονες ευρωπαϊκές πρακτικές παιδικής προστασίας και μέσω αυτής της λειτουργίας φιλοδοξούμε την επαναλειτουργία και τη δομή της Εκάλης αν και εφόσον αυτό κριθεί εφικτό στο πλαίσιο του νέου σχεδιασμού.

Ποιοί είναι οι λόγοι που σας οδήγησαν στην απόφαση για αναστολή λειτουργίας του Ιδρύματος ;
Οι λόγοι, όπως σας εξήγησα, είναι κατά κύριο λόγο οικονομικοί και έχουν να κάνουν με το γεγονός ότι πολλά ακίνητά μας που ήταν νοικιασμένα, είτε σε ιδιώτες είτε στο δημόσιο, λόγω της οικονομικής κρίσης, είτε έμειναν κενά, είτε συνέχιζαν την μίσθωση με αναγκαστικά χαμηλότερο ενοίκιο. Το Ίδρυμα βεβαίως όπως πέραν αυτού έχει υποχρεωθεί να πληρώνει πέραν των φόρων εισοδήματος, τους φόρους επί των ακινήτων. Ένας επιπλέον λόγος είναι η ακύρωση της μίσθωσης του Δημοσίου του Γυμνασίου και του Λυκείου που κατασκευάστηκε κατόπιν δική τους παράκληση και πίεση στην Εκάλη με ίδιους πόρους και εν συνεχεία την μη τήρηση της μίσθωσης.

Ως Ίδρυμα αντιμετωπίσατε οικονομικά προβλήματα με τη φορολογία ακίνητης περιουσίας που σας επέβαλε το κράτος.Ήταν ένας από τους λόγους που οδηγηθήκατε στο κλείσιμο του Ιδρύματος;
Το σύνολο των Ιδρυμάτων της χώρας, από το 2010, φορολογείται με επαχθείς όρους. Είναι δεδομένο, ότι ο φόρος ακίνητης περιουσίας αλλά και ο φόρος εισοδήματος αποτελούν ένα μεγάλο κομμάτι των δαπανών του Ζαννείου. Πέραν αυτού επιβαρυνόμεθα με το αυξημένο ΦΠΑ το οποίο δεν είναι δυνατόν να μεταθέτει το Ίδρυμα στα παιδιά που προστατεύει, όπως μπορεί και κάνει κάθε άλλη επιχείρηση, ακόμη και ΔΕΚΟ. Τέλος, δεν έχουν εξαιρεθεί τα
Ιδρύματα από το ειδικό τέλος το οποίο για τα τελευταία χρόνια έχει τριπλασιαστεί.

Στον χώρο της προσφοράς έχουν αποκαλυφθεί περιστατικά, τα οποία χαρακτηρίσθηκαν ως «σκάνδαλα». Τί έχετε να πείτε για αυτό;
Ο χώρος προσφοράς αποτελεί κομμάτι του συνόλου της ελληνικής κοινωνίας. Θεωρώ πάντως ότι τα ιστορικά Ιδρύματα μέσω του ελέγχου της λειτουργίας τους από το δημόσιο που κάποιες φορές ήταν χρονοβόρος και οδηγούσε στη μη αξιοποίηση της περιουσίας, έχει αποτρέψει τέτοια φαινόμενα. Το Ίδρυμά μας υποστηρίζεται διαχρονικά από τον επιχειρηματικό κόσμο τού Πειραιά, και σαν αναγνώριση της μεγάλης τους προσφοράς, μεγάλοι ευεργέτες του Ζαννείου αντιπροσωπεύονται διαχρονικά ακόμη και σήμερα εις το Διοικητικό Συμβούλιο. Αποτέλεσμα ήταν το Ζάννειο να παραμένει ευνοούμενο καθ’ όλην την Ιστορία του και να παραμένει μακριά από οποιαδήποτε λαθροχειρία.
Κύριε Γαβριήλ, βρίσκεστε στον χώρο της κοινωνικής προσφοράς αρκετά χρόνια. Πόσο έχει επηρεάσει τη ζωή σας και ποιά ήταν η αιτία που σας οδήγησε να ασχοληθείτε με την κοινωνική προσφορά;
Η οικογένειά μου όπως και πολλές παλιές αστικές οικογένειες του Πειραιά είναι συνυφασμένη με τη ζωή του Ζαννείου. Το κεντρικό κτήριο της Εκάλης έχει χτιστεί από τον πατέρα μου και τα αδέλφια του πριν από τον Β’ Παγκόσμο Πόλεμο συνεχίζοντας μία παράδοση από τον πατέρα τους (παππού μου), μεγάλου εμπόρου υφασμάτων και Βιομηχάνου εις τον Πειραιά. Καθ’ όλη μου την ζωή είχα το παράδειγμα των γονέων μου, οι οποίοι συνέχιζαν την οικονομική στήριξη τού Ζαννείου, ιδίως Χριστούγεννα και εορτές, είτε εις είδος είτε εις χρήμα, πολλά δε μέλη της οικογενείας μου έχουν υπηρετήσει εις το συμβούλιο τού Ζαννείου πριν από εμένα από το 1938. Το θέμα της Χριστιανικής φιλοσοφίας και προσφοράς ήταν πάντα κεντρικό στην ζωή της οικογενείας μου, η χαρά της προσφοράς είναι πολλαπλάσια σε αυτόν που δίνει, από αυτόν που παίρνει, και υπάρχει τεράστια ανάγκη για προσφορά, διότι δυστυχώς, οι ανάγκες της κοινωνίας μας συνεχώς αυξάνουν. Θεωρώ υποχρέωσή μου όπως σε καθένα που μπορεί, να προσφέρει είτε χρόνο είτε χρήμα είτε είδος για τον συνάνθρωπό μας που υποφέρει, πόσο μάλλον στα παιδιά.