Τάσος Βούλγαρης: Έζησε Άστεγος για μια μέρα!

Ας ξεκινήσουμε την ιστορία από την αρχή. Πώς δημιουργήθηκε η ιδέα να γίνεται άστεγοι για μία ημέρα εσύ και οι φίλοι σου;
H ιδέα ξεκίνησε από τον φίλο μας, τον Χρήστο Σολόπουλο, ο οποίος είχε δει
ανάλογες δράσεις σε μεγάλες πόλεις του εξωτερικού. Αρχές Σεπτεμβρίου μας ανακοίνωσε πως θέλει να το κάνει στη Λαμία, είτε μόνος είτε μαζί μας… Φυσικά, όλη “η παρέα” είπε ότι θα το κάνουμε όλοι μαζί.

Θα ήθελα να μου περιγράψεις πώς είναι να ζεις στο δρόμο και να έχεις
σπίτι σου ένα παγκάκι έστω για μια ημέρα;
Αν και καταφέραμε να ξύσουμε την επιφάνεια της ζωής των αστέγων, κυρίως
γιατί ήρθαμε αντιμέτωποι με άσχημες καιρικές συνθήκες, εντούτοις δεν θεωρώ ότι βιώσαμε αυτό που πραγματικά ζει ένας άστεγος. Η κυριότερη διαφορά είναι «η ελπίδα του πρωινού»…. Όσο και να κρυώσαμε, ξέραμε πως το πρωί θα πάμε στα σπίτια μας, στις οικογένειές μας και στις ανέσεις μας. Ένας άστεγος ζει σε μια διαρκή απόγνωση… Δεν έχει να περιμένει τίποτα.

Υπήρξε ανταπόκριση από τους κατοίκους της περιοχής; Πώς σας
αντιμετώπισαν;
Η ανταπόκριση ήταν πέρα από τις προσδοκίες μας. Το επόμενο πρωί
χρειαστήκαμε δύο φορτηγά για να φορτώσουν τα πράγματα που
συγκεντρώσαμε. Επιπλέον, δεχτήκαμε ατομικά πολύ μεγάλη αγάπη και
υποστήριξη. Περαστικοί μας έφερναν φαγητά και ποτά, για να βγει το βράδυ.
Κάτι που σίγουρα δεν απολαμβάνουν οι πραγματικοί άστεγοι.

Έχεις μιλήσει με άστεγο για να μάθεις ποια είναι η αιτία που τον ώθησε να
ζει στο δρόμο;
Την ημέρα της εκδήλωσης, μας πλησίασε ένας από τους ελάχιστους άστεγους
της Λαμίας. Ηταν γύρω στα 50 και 20 χρόνια στον δρόμο. Η ιστορία του
ξεκίνησε από μια παιδική ανοησία. Μπήκε φυλακή και μετά όλα πήραν την
κατηφόρα.

Τί έχεις αλλάξει στην ζωή σου μετά από αυτή την εμπειρία;
Δεν θεωρώ πια τίποτα δεδομένο. Όλα μπορεί να αλλάξουν στη ζωή και με την
τρέχουσα οικονομική εξαθλίωση που επικρατεί στην Ελλάδα όλοι
κινδυνεύουμε.